Eerste test | Eindelijk, daar is de Scott e-Spark Plus!

Techniek
5 May 2017 — Elodie Lantelme

Tijdens de laatste editie van Eurobike, in september jongstleden, maakte hij nog furore vanuit een vitrinekast, maar nadien liet de Scott e-Spark Plus lang op zich wachten. Maar vandaag is hij er, en hoe. Aan de boorden van het Gardameer werd hij afgelopen week officieel voorgesteld en we mochten hem er ook voor het eerst een keer testen in het gezelschap van een handvol andere journalisten!

Het was ter gelegenheid van het Bike Festival van Riva del Garda dat Scott de definitieve versie van de langverwachte Scott e-Spark Plus officieel aan ons heeft voorgesteld. Een korte presentatie met de belangrijkste feiten friste ons geheugen nog eens op.

Ook al nam het ontwerp van deze nieuwe e-mtb de karakteristieken over van de Spark, die meer op crosscountry is gericht, toch zijn de ontwerpers duidelijk: “We wilden geen e-mtb puur voor crosscountry ontwerpen”, aldus Andreas Ziegler, de productmanager. “We wilden een fiets ontwerpen die ruimer inzetbaar is en dus ook bestemd is voor Trail-doeleinden.” En onze eerste test van het 710-model, waarvan je het verdict wat lager kan lezen, toont aan dat de fiets daar inderdaad voor geschikt is.

De productie kreeg af te rekenen met de nodige vertragingen, maar Scott kwam niet terug op de keuze voor de Shimano Steps E8000-motor. Ook heel wat andere merken doen een beroep op deze compacte motor die zeer flexibel is om aangepast te worden aan de fiets (in vergelijking met een Bosch bijvoorbeeld). De technische eigenschappen zijn eerder klassiek: een motor van 250 W en een batterij van 500 Wh, waarbij deze laatste zowel kan opgeladen worden als ze gedemonteerd wordt, als rechtstreeks op de fiets zelf.

Scott heeft op zijn nieuwe e-Spark Plus hard gewerkt aan de integratie van de motor. “Ook al is er ondertussen veel progressie geboekt, toch blijft dit een massief onderdeel op de fiets. We hebben ook gewerkt aan de vormen van de schuine buis zodat de batterij van Shimano er volledig kan in geïntegreerd worden. Dit is esthetischer en het zorgt ook voor een betere verdeling van de massa, wat een belangrijk punt is op een e-bike.”

Een bescherming isoleert de batterij van mogelijke impacts en de batterij wordt op haar plaats gehouden door een grendel die door Abus werd ontworpen. Voortaan is het ook mogelijk om een drinkbushouder te monteren, wat niet mogelijk is met een externe batterij.

De gestroomlijnde integratie van de motor is eigen aan de e-Spark Plus en kreeg enkele ventilatiegaten. Visueel zorgt dit alles voor wat meer harmonie in het geheel.

De Shimano-motor wordt bediend met een identieke bedieningsknop als de Shimano Di2-shifter. Het topmodel uit het gamma, de Scott e-Spark 700 Tuned Plus (in het geel), is trouwens volledig met Shimano uitgerust, met een XT Di2 1×11-aandrijving waarvan de elektronica via de E-Tube app op dezelfde manier kan verfijnd worden als deze van de motor. De cassette is een 11/46 en ook de remmen komen van Shimano met XT M8000-exemplaren en zowel voor- als achteraan remschijven van 200 millimeter.

En Scott leverde ook een belangrijke inspannig om de kabels beter te integreren, want alle kabels, ook deze van het display en de Di2-verbinding die in het carbon Syncros-stuur zit, vinden hun weg in het aluminium frame van de Scott e-Spark 700 Tuned Plus. Hierdoor krijgt de fiets een zeer cleane look en ook de Shimano-display werd met zorg geïntegreerd op het stuur.

En nu we het toch over het esthetische hebben, ook de sensor voor de motor en de magneet ter hoogte van de achteras werden zeer mooi geïntegreerd. Door deze oplossingen zullen stroomonderbrekingen en foutmeldingen, die in het verleden vaak voorkwamen doordat de magneet verschoof (na een val of een tak in het wiel), ongetwijfeld niet meer voorvallen.

Voor de rest is de fiets uitgerust met banden van Maxxis in een doorsnede van 2.8 (Minion+ vooraan en Rekon+ met EXO-karkas achteraan – wat trouwens niet voldoende zal blijken om op de veeleisende tracks rond Riva lekke banden te vermijden), Syncros-velgen met zowel vooraan als achteraan de Boost-standaard, een Fox Transfer-zadelpen, een Fox 34-vork met 130 millimeter veerweg die specifiek werd ontworpen voor een e-bike en een Fox Nude Trunnion-demper, die ook voorzien werd door een leuke sticker van Scott om alles een persoonlijke toets te geven.

Versies, prijzen en gewicht:

  • Scott e-Spark 700 Plus Tuned – 6999 euro – 22,1 kilogram
  • Scott e-Spark 710 Plus – 5799 euro – 22,2 kilogram
  • Scott e-Spark 710 Plus Contessa – 5799 euro – 22,2 kilogram
  • Scott e-Spark 720 Plus – 4599 euro – 22,4 kilogram

Begin mei zou dit nieuwe model in de winkel beschikbaar moeten zijn.

Scott e-Spark Plus: de eerste test

Tijd nu voor een eerste tochtje aan de ‘Duitse’ Rivièra, want ja, het Gardameer wordt zeer druk bezocht door Duitse toeristen. Misschien komt dit doordat Goethe hier gewoond heeft, maar we vermoeden dat ook het klimaat en de mediterrane sfeer die in dit kleine paradijs hangt, dat omgeven wordt door bergen, er voor iets zal tussen zitten.

We drukken op een knop op de batterij om de Shimano Steps E8000-motor in te schakelen, de lichten springen op groen en we zijn weg. Ons kleine groepje wordt begeleid door Holger Meyer (rechts op de foto), een legendarische figuur in de mtb-wereld en sinds begin jaren 2000 een ambassadeur van Scott, en we rijden over het fietspad aan de oevers van het Gardameer. Dit is het ideale moment om al wat gewoon te worden aan de TwinLoc-hendel die zowel de demper als de vork bediend met drie vooringestelde posities (Open, Traction, Lockout). Ook al is het doel van een e-mtb om assistentie te bieden, een assistentie die moeiteloos het verlies aan rendement door een pompende vering kan wegvagen, toch waarderen we het feit dat we de vering kunnen blokkeren op dit fietspad. Alle beetjes helpen om de batterij te sparen, nietwaar.

Al moeten we ons volgens Scott niet al te veel zorgen maken, want het merk beweert dat de autonomie van de batterij 100 kilometer bedraagt in de Eco-modus, 75 kilometer in de Trail-modus en 50 kilometer in de Boost-modus, op voorwaarde dat de batterij voor 100% opgeladen is (een oplaadtijd van 5 uur). We gaan verder met het ontdekken van onze stuurpost en het minste dat we kunnen zeggen is dat het stuur drukbezet is. Bij de twee hendels van de TwinLoc en de bediening van de dropper post (die jammer genoeg niet voorzien is op het 720-model) komt nog de hendel om de Shimano Steps E8000-motor te bedienen; een motor waar we voor het eerst mee op stap gaan, ondanks het feit dat we al meermaals met een e-mtb op pad zijn geweest. De nieuwe Shimano-motor maakt met grote trom zijn intrede, want behalve Scott maken ook Focus, Orbea, Mondraker en nog anderen gebruik van deze motor.

Maar terug naar onze tocht! Ik ben nieuwsgierig om deze nieuwe motor te ontdekken en met een simpele tik tegen de bovenste hendel aan de linkerkant (de onderste hendel dient om van modus te zakken), schakel ik naar de Eco-modus. Nog een tik en we staan in de Trail-modus. Eerste vaststelling: het verschil tussen deze beide modi is niet enorm, waardoor je de neiging hebt om meteen over te schakelen naar de Boost-modus. En die gaat wel vooruit! Hier heb je letterlijk het gevoel van vooruit gestuwd te worden door de motor die tot meer dan 300% trapassistentie biedt (ongeveer 310-315% om precies te zijn, terwijl Bosch met de Performance CX Line een trapassistentie biedt van 300%). Indrukwekkende cijfers, maar het is op het terrein dat ze zich moeten bewijzen en daar situeert de Shimano-motor zich qua gevoel tussen de fijnere Brose-motor, die soms een tikje kracht mist, en de krachtige Bosch-motor, die soms iets te ruw is, in.

Op de fiets moet je het achterwiel zoveel mogelijk belasten en je benadert dan ook het rijgedrag van een motor …

De eerste steile beklimming op grote stenen bevestigt meteen ons vermoeden: als je geen tractie wilt verliezen en echt wilt kunnen genieten van het extra vermogen dat de motor je geeft, zal je de fiets anders moeten besturen. Met de TwinLoc in de tussenstand, een vinger op de rem om de stuwkracht onder controle te houden en het achterwiel zoveel mogelijk belast, benaderen we hier het rijgedrag van een motor. Maar het is wel leuk om de top te bereiken terwijl we met een gewone fiets al moeite zouden hebben gehad met het eerste stuk van de lastige klim.

Een snel rollend pad, dat we in de Boost-modus afhaspelen, bevestigt ons wat we eerder op het fietspad al opmerkten. Wanneer de assistentie, conform de Europese wetgeving, tussen de 25 en 27 km/u afslaat, lijkt de assistentie een beetje ‘op de dool’ te zijn. Ze slaat af en keert onverwachts wat schokkerig terug, wat niet erg prettig aanvoelt.

We steken ons licht even op bij Shimano en krijgen als antwoord dat dit probleem zal opgelost worden bij de volgende update van de motor, een update die kort na de eerste modellen in de winkel zal moeten liggen. Bij die update zal men ook de verschillende modi beter ijken. Via de E-Tube app (beschikbaar op Apple en in de Google Stores; voor iPhone 5 en hoger en Android 5.1 en hoger) zouden we dus het verschil tussen de Eco- en Trail-modus duidelijker moeten kunnen maken om zo de grote kloof met de Boost-modus wat te dichten. Meteen een goed excuus om na deze update een nieuwe versie van de fiets te testen van zodra deze beschikbaar is.

Holger stopt aan een kruising midden in het bos waar een paneel met volgend opschrift staat: Trail Downhill. De gedroomde gelegenheid om de geometrie van deze e-Spark met Plus-banden eens te bekijken.

Bij het ontwerpen van het model 2017 werd niet simpelweg een motor toegevoegd aan een bestaand frame, maar werd de motorisatie van bij het begin opgenomen in het concept

Andreas legt ons uit dat, in tegenstelling tot de oude e-Spark, bij het ontwerpen van het model 2017 niet simpelweg een motor werd toegevoegd aan een bestaand frame, maar wel dat de motorisatie van bij het begin werd opgenomen in het concept zodat men de identiteit van de Spark kon behouden. En de voordelen zijn daar! Dankzij de compactheid van de motor, biedt deze e-mtb eindelijk een gelijkaardig gevoel bij het trappen op de pedalen als een fiets zonder trapassistentie. Het Shimano-kettingblad is trouwens een standaard model. Je hoeft helemaal niet meer met licht opengespreide benen op de pedalen te trappen, want de kettinglijn loopt mooi recht en de Q-Factor is duidelijk verkleint. Ook de kinematica werkt optimaal, wat een genot is op de drops en wortels van dit Italiaanse DH-parkoers!

De liggende achtervork is vrij kort, zoals op de klassieke Spark, maar ook niet te kort, om het steigeren van de fiets te voorkomen. Dit laatste komt op een e-mtb nog meer voor dan op een klassieke mountainbike doordat de trapassistentie uitnodigt om nog steilere hellingen aan te vallen. Door de korte liggende achtervork is de fiets het ideale wapen om handig tussen de bomen en door de haarspeldbochten te flaneren. We hebben dan ook de indruk dat we op een gewone fiets zitten die wordt voortbewogen door spierkracht. En dat is ook de heilige graal van een e-mtb: dat je vlot op de pedalen kan trappen en er even vlot mee kunt afdalen als met een klassieke mtb, maar dan wel met wat extra voordelen en minder inspanning. Doordat Scott op zijn e-Spark ook kiest voor complete packs om de fiets uit te rusten (Shimano, Fox en Syncros), haalt Scott het beste uit dit geheel naar voren, want dit alles werd zeer samenhangend ontworpen.

Afgaande op de stralende gezichten beneden aan de afdaling, kunnen we zeggen dat de cocktail geslaagd is! Enkel de vele lekke banden hebben onze groep wat vertraagd. De Maxxis Rekon+ op het achterwiel zag dan ook af op de tracks met scherpe stenen, en dat ondanks zijn EXO-karkas. Dat was wel het enige minpunt van onze tocht. Met mijn 63 kilogram, 22 kilometer op de teller en 70% van de tijd in de Boost-modus, heb ik slechts één streepje van de vijf op de batterij opgebruikt.

En het kleine tochtje dat we de volgende dag hebben gemaakt, om te genieten van een geweldig uitzicht op het Gardameer, zou onze mening niet doen veranderen. Dit tochtje gaf ons de kans om ook de Walk-modus eens te activeren, waarvoor we iets langer op de onderste linkerhendel moeten duwen. Althans toch nadat we volgende vermelding hadden weggevaagd: Error W503! Soms wordt de voeding onderbroken bij een simple druk op de pedalen, waarna vervolgens deze foutmelding verschijnt. Wat geen drama is, want het volstaat om de batterij af en aan te zetten om alles terug normaal te laten functioneren. Maar we durven erop verwedden dat Shimano dit bij de volgende update ook zal aangepakt hebben.

Verdict:

Dankzij zijn uitstekende kinematica, geometrie en Plus-banden komt deze e-Spark een beetje in het vaarwater van de e-Genius en is hij zelfs bestemd voor licht endurowerk. Dit is ongetwijfeld de gelegenheid voor Scott om zijn e-Genius in de toekomst nog meer te accentueren naar een endurogebruik door de veerweg te verhogen en op de Shimano-motor over te stappen. In afwachting kunnen we echter zeggen dat deze e-Spark een zeer geslaagde fiets is.