Marathonroute Frans Claes: de langste mountainbike route van Vlaanderen

Natuur
17 September 2021 — Jan Van Herck

Marathon mountainbiker Frans Claes heeft sinds begin september zijn eigen route in Vlaams-
Brabant. Wij zochten en vonden tussen de regenbuien door de tijd om deze tocht helemaal te rijden en koppelen enkele eigenschappen van de “mens” Frans Claes aan de route en vice versa.


Vriendschap

Vriendschap is de katalysator van veel. Van plezier, van zotte initiatieven, van verandering, van mentale en fysieke steun … en dus ook van een mountainbike route. “Zo’n 3 jaar geleden spraken twee vrienden me aan met een plan om een mountainbikeroute uit te tekenen en die naar mij te noemen. In het begin had ik mijn twijfels bij het gegeven dat de mountainbikeroute mijn naam moest dragen, maar nu ben ik er toch heel trots op”, aldus Frans.

Leuvenaar

Als Leuvenaar in hart en nieren, maar wereldburger van attitude, kan de route alleen maar starten in de gekende studentenstad (aan de Philipssite) om die vervolgens vakkundig achter zich te laten en de ruime regio van Vlaams-Brabant te verkennen. Kort samengevat: van Leuven tot Tervuren en van Overijse tot Holsbeek.

Dat is een heel karwei en het hoeft dan ook niet te verbazen dat de route 136 kilometer lang geworden is met een slordige 1800 hoogtemeters (volgens onze gps, Komoot geeft 1510 hoogtemeters aan). Dit is meteen goed voor een record: de langste (afgepijlde) mountainbike route van Vlaanderen. Het zou trouwens gek zijn als Frans een cross-country tocht van 30 kilometer zou gemaakt hebben. Je bent een échte marathon mountainbiker of je bent het niet natuurlijk.

(E-)Mountain of gravelbiker?

Hoe technisch is het traject? That’s the question. Wij hebben enkele verkenningen gedaan op de route in de regio tussen Oud-Heverlee en Linden met de Grand Canyon:ON e-bike, en daar vielen de trails heel goed mee wat techniciteit betreft. Hier en daar krijg je een singletrack voor de wielen geschoven met wat diepere geulen, losse stenen en gladde boomwortels.

Na de initiële verkenning op die e-bike hebben we uiteindelijk de ganse route met een dubbel geveerde gravelbike gereden en tijdens die trip kwamen we enkele technischere passages tegen in Linden en Holsbeek waar we de limieten van de gravelbike konden opzoeken. Het is voor alle duidelijkheid een echte mountainbike route, maar voor gravelbikers die hun rit graag afwisselen met wat moeilijkere, technische passages kan deze rit bij mooi weer een geschikte uitdaging vormen.

Compromiszoeker

Navraag bij Frans leert trouwens dat het de ambitie was om technischere trails in de route te
verwerken. Maar zoals steeds moet er een compromis gevonden worden met alle betrokken partijen en met dat in het achterhoofd vallen de keuzes te begrijpen. Zo ontbreekt de legendarische met boomwortels bezaaide afdaling in Linden met uitzicht op de wijngaarden. Waar geen compromis voor bestaat, is de beklimming van de “onmogelijke puisthellingen” die in de rit verwerkt zitten. Zoals daar zijn: de brute en bonkig steile helling in het Bertembos, de immens gladde helling richting Ottenburg met de toepasselijke bijnaam “montée de la mort” en meerdere hellingen in en om Holsbeek zoals de “Kesselberg” maar vooral de “Zoenk”.

Plantaardig

Frans is een overtuigd veganist en bijgevolg een diervriendelijke sportman met een uitgekiend
plantaardig dieet. De route is trouwens ook plantaardig, met zo veel als mogelijk offroad segmenten erin verwerkt. Meer dan 60 kilometer pad en 22 kilometer singletrack volgens Komoot.

Dat gaat van groene weilanden in Boutersem tot donkerbruine akkers in Vossem tot de pittige offroad segmenten en statige bosdreven in het Meerdaalwoud. En over wouden gesproken mogen ook het Bertembos, het Linden en Chartreuzenbos en uiteraard (een klein stukje van) het Zoniënwoud niet ontbreken.

De pijl naar herstel

Op dit ogenblik is Frans Claes druk in de weer met zijn herstel na een zware valpartij tijdens de Swiss Epic. Mede aan de oorzaak van deze crash ligt een onduidelijke bepijling (een pijl die door omstandigheden niet zichtbaar was) tijdens de finale van de tweede etappe. Om het kort te stellen: uitpijlen is een kunst op zich! En laat dat nu net bij deze route ook het geval zijn. 136 kilometer uitpijlen is niet evident en bovendien zijn er veel verschillende instanties die hierin een verantwoordelijkheid dragen.

Maar (en dat moet in alle eerlijkheid gezegd) mountain en gravelbikers die enkel de pijlen willen volgen, gaan naast melkzuur ook een héleboel frustratie opstapelen. De pijlen hangen niet eenduidig en in de buurt van Everberg hangen ze zelfs nog niet (midden september 2021). Het is belangrijk dat dit wordt opgelost en in de tussentijd raden we ten stelligste aan het gpx bestand te downloaden. Dat kan onder andere via de Vojo Komoot pagina of op de website van Sport Vlaanderen.

(app)End(x)



De route doorkruist in een snel tempo een groot gedeelte van Vlaams-Brabant om dan halt te
houden in Linden en Holsbeek. Wie op de kaart kijkt, ziet direct dat er een (soort van) extra lus is toegevoegd. Eerst trekken we in een grote boog doorheen de provincie en dan wordt het opeens draaien en keren en draaien en keren. Een appendix dus, maar dat klink oneerbiedig en dat is zeker niet het geval.

Frans werkt(e) in deze regio zijn intervaltrainingen af en bijgevolg weet hij er iedere steen, boomwortel, put en helling liggen. En dat zullen ook jouw benen geweten hebben! Steile beklimmingen (zoals de Zoenk), pittige afdalingen en draaien en keren worden voor de volgende kilometers je ding.

We horen het Frans zo al zeggen: “Komaan kameraden, nog een paar hellingen en dan zit het erop”. Om vervolgens fors, krachtig en gezwind van hen weg te rijden. Waar “in the end” vriendschap al niet goed voor is…

Meer informatie: Sport Vlaanderen Mountainbikeroutes of op de net opgerichte Facebook pagina