Raid VTT Chemins du Soleil: met de neus op het stuur of toch genieten?
Door Paul Humbert -
Er zijn namen die een belletje doen rinkelen als je ze uitspreekt; die van de Raid VTT Chemins du Soleil is er daar één van. Sinds 2003 vindt het evenement plaats in de Franse departementen Drôme en Hautes-Alpes. De constante doorheen de jaren: uitdagende, maar bijzonder mooie trails. Na afloop van de editie 2026 dompelen we jullie onder in twee verschillende verhalen: een relaas van de wedstrijd en een uiteenzetting over de recreatieve rit.
De Raid VTT Chemins du Soleil heeft twee gezichten: aan de ene kant is dit een XC-marathonwedstrijd, aan de andere kant een pittige toertocht. De routes zijn identiek, maar bij de toertocht is er geen tijdregistratie en ben je vrijgesteld van de nachtelijke proloog aan het begin van het evenement.
Drie dagen lang moet je rekenen op 50 tot 70 km en 2000 tot iets meer dan 3000 positieve hoogtemeters per dag. Om deze ervaring te beleven, worden er twee formules aangeboden: een vrije formule, of toegang tot de camping – inclusief maaltijden – samen met een groot deel van de deelnemers.
Vertrekkend vanuit Saint-Ferréol-Trente-Pas in de Drôme, vond de editie van 2026 plaats in het hart van het massief van de Baronnies Provençales. Tussen een paar regendruppels door installeren we onze spullen op de camping en laten we alles op ons afkomen. De natuur is er prachtig en stil, en de tientallen toppen en bergkammen die we in de verte zien, maken zich op om honderden mountainbikers te verwelkomen — voornamelijk uit Frankrijk en België, maar ook uit de andere buurlanden.
Vojo is vertegenwoordigd door Martine en Paul, voor wie de toertocht een primeur is, en door Rémi Groslambert en Kilian Demangeon die voor het eerst deelnemen aan de wedstrijd. En toch is Demangeon een naam die bekend in de oren klinkt bij de race, aangezien vader Guillaume het evenement al vijf keer heeft gewonnen.
Het is duidelijk dat we niet dezelfde ambities hebben. Het snelle duo mikt volop op de overwinning. Voor het toertocht-duo is de finishlijn het doel, mét een tussenstop bij de bevoorradingen.
Het parcours
De wedstrijd volgens Rémi Groslambert: Het parcours was geweldig, met precies de juiste technische dosering en de juiste mate van uitdaging om met een XC-fiets te rijden. Er zaten veel hoogtemeters in, met behoorlijk steile stukken bergop en hier en daar wat draagstukken.
De toertocht volgens Paul en Martine: Bij aankomst op de camping kwamen we nog heel wat hardtails tegen zonder telescopische zadelpen, en we hielden ons hart vast: moesten we ons verwachten aan een vlak, saai parcours? De eerste kilometers gaven ons meteen het antwoord: absoluut niet. In de Chemins du Soleil maken ze zo snel mogelijk plaats voor singletracks, en de Baronnies Provençales hebben er nog genoeg in petto.
Hoewel het even op de tanden bijten was om de 3000 hoogtemeters van de eerste twee dagen te verorberen, waren de afdalingen steevast een beloning. Brede paden werden pas in allerlaatste instantie gebruikt, en we beleefden evenveel plezier aan het technische sturen als aan de uitdaging tijdens het klimmen.
Met twee (royale) bevoorradingen per dag hadden we genoeg redenen om even goed te pauzeren, maar we draalden niet te lang: de dagen waren lang!
Het landschap
De wedstrijd volgens Rémi Groslambert: Ik heb vooral de achterkant van Kilian gezien! Het was prachtig, maar het tempo leek alsof het om een eendaagse marathon ging. Het gaat elke dag keihard van bij de start, het is intens. We zijn erin geslaagd om vanaf de eerste dag een gat te slaan, waardoor we niet dagelijks tot het uiterste hoefden te gaan, maar er waren weinig momenten van rust.
De toertocht volgens Paul en Martine: Hier hebben we een voordeel ten opzichte van de wedstrijdrijders. Wanneer we met ons 34-tands kettingblad op het grootste kransje achteraan zwoegen, hebben we tenminste de tijd om de valleien te bewonderen, de geuren van de garrigue op te snuiven en in de verte de paden te ontdekken. Vanaf de toppen van de Baronnies Provençales spotten we de besneeuwde toppen van de Alpen, de Mont Ventoux of, op de eerste dag, zelfs de Dentelles de Montmirail. In het hart van de kleine, hooggelegen dorpjes worden zelfs de recreatieve fietsers door de lokale bevolking toegejuicht, en je zou bijna zin krijgen om een duik te nemen in de rivieren waar je herhaaldelijk langsrijdt.
De wedstrijd
Kilian en ik hadden nog nooit samen gefietst, en het was echt een aangename verrassing om te merken dat we een homogeen duo vormden. Zowel in de afdaling als bij het klimmen hadden we echt dezelfde manier van rijden. Hoe verrassend het ook mag lijken met een vader die de race vijf keer heeft gewonnen, Kilian was nog nooit op dit evenement geweest. Het was dus voor ons allebei een grote primeur.
Het raid-format is origineel en externe assistentie is verboden. We moesten dus meer water meenemen op de fiets en elke dag minstens één stop maken om onze bidons bij te vullen. Er was geen tijd om te stoppen om te eten; zelf heb ik de hele race op gels en sportdrank geleefd.
Na afloop van 4 dagen en meer dan 12 uur voor de snelsten, zijn dit de namen van de winnaars: Ilona Chavaillaz en Amélie Rossier bij de vrouwen, Laurie Renoton en Adrien Perret bij de gemengde teams, en Kilian Demangeon en Rémi Groslambert bij de mannen.
De fietsen
De wedstrijd volgens Rémi Groslambert: No comment, over een paar weken komen we hier op terug! Wat ik wel al kan zeggen, is dat ik – na een winter op mijn 32-inch hardtail te hebben doorgebracht om over ‘prestaties’ na te denken – weer echt plezier heb gekregen in het rijden op een 29-inch full-suspension voor het pure rijplezier.
De toertocht volgens Paul en Martine: Scott is partner van het evenement en had ons twee prachtige Spark RC World Cups geleend. Twee machines die gemaakt zijn voor crosscountry en waaraan we slechts één kleine aanpassing hebben gedaan: we hebben de Maxxis Aspen Race-voorband ingewisseld voor een Maxxis Forekaster. We waren erg blij met die keuze tijdens de modderige omstandigheden op de eerste dag en op de losse, soms grillige ondergrond.
Wat ons het meest bijblijft van deze machine is de algehele balans en de prestaties bij het afdalen, die behoorlijk indrukwekkend zijn – zelfs 5 jaar na de release. Er is een nieuwe Scott Spark in aantocht, maar dit model zal waarschijnlijk nog heel lang relevant blijven voor wie niet op zoek is naar het allerhoogste rendement in wedstrijden. Als we wat betreft de onderdelen maar één ding zouden mogen noemen, dan is het wel het Rockshox Flight Attendant-systeem.
Toen Rémi deze fiets een paar maanden geleden testte, wees hij op de grens van het systeem voor de meest reactieve wedstrijdrijders. Tegelijkertijd onderstreepte hij het voordeel voor fietsers die niet uit automatisme hun vering vergrendelen. En dat is precies de doelgroep waar wij in vallen. Tijdens een veeleisende wedstrijd zoals de Chemins du Soleil, waar je reflexen vaak worden aangetast door vermoeidheid, hoef je nergens naar om te kijken en staat de fiets altijd in de optimale stand. Het is misschien niet strikt noodzakelijk, maar het biedt een uitzonderlijk comfort.
De accommodatie
De wedstrijd volgens Rémi Groslambert: Om ons herstel te maximaliseren (we zijn ondertussen ook al 27 en 30 jaar) hadden we ervoor gekozen om in alle comfort te overnachten. Geen camping dus voor ons.
De toertocht volgens Paul en Martine: We wilden onze eerste ervaring met de Chemins du Soleil maximaal beleven, en het was top! Het leven op de camping omringd door honderden andere mountainbikers hoort er gewoon bij. Je komt er bekende gezichten en lezers van Vojo tegen, of ontmoet er tal van andere gepassioneerde sportievelingen. Een speciale vermelding voor de geweldige afspuitstand, maar vooral, voor de uitzonderlijke maaltijden die door de vrijwilligers en de organisatie werden aangeboden. Het was heerlijk, en na zo’n zware dagen weet iedereen hoe ontzettend belangrijk dat is!
Conclusie
Hoewel we niet in hetzelfde tempo hebben gereden, delen we de mening van Rémi na afloop van de Chemins du Soleil. “Dit is prachtig, natuurlijk mountainbiken, precies zoals ik het graag heb, met flink wat hoogtemeters en exact de juiste dosering.” In de Drôme wisten we dat ons een flinke fysieke uitdaging te wachten stond. We rijden zelden zóveel, en al helemaal niet drie dagen achter elkaar. Dus wanneer je de voldoening hebt om zo’n flinke portie fietsen met een glimlach te volbrengen, een nieuwe regio te hebben ontdekt en kilometers aan singletracks te hebben verslonden, dan mogen de files op de terugweg naar huis zo lang zijn als ze willen, ze drukken onze pret niet.
Meer info via https://www.raid-vtt.fr/en
Foto’s : Rémi Fabregue / Raid VTT Chemins du Soleil
