Test e-gravelbike | Mondraker Dusty: de geest van een gravelracer, plus trapondersteuning

Door Olivier Béart -

  • Techniek

Test e-gravelbike | Mondraker Dusty: de geest van een gravelracer, plus trapondersteuning

Toen Mondraker in 2023 zijn eerste Dusty onthulde, waagde het merk zich voor het eerst buiten de mountainbikewereld om zich op het toen nog relatief nieuwe terrein van de elektrische gravelbike te begeven. Een gok die destijds indruk maakte, doordat de fiets zo sterk afweek van wat er elders werd gemaakt. Maar deze eerste Dusty was, naar eigen zeggen van het merk, slechts een eerste hoofdstuk. Hier is de 2026-versie van de Mondraker Dusty. Heeft hij de leeftijd van de volwassenheid bereikt? Vojo heeft hem getest:

Voor 2027 schudt Mondraker de kaarten grondig met een gloednieuwe generatie die zich niet beperkt tot een eenvoudige update. De fabrikant spreekt van een volledig herontworpen platform, dat verder gaat dan alleen het gravelsegment. Het merk heeft het over een bredere categorie die het sober ‘all-round’ doopt: gravel, wegwielrennen, weekendritjes, verre reizen of woon-werkverkeer, de nieuwe Dusty wil van alle markten thuis zijn. Voordat we dieper ingaan op het gedrag van de fiets op het terrein, stellen we hem eerst aan je voor:

Frame, motor en batterij

Het hart van het project zijn een gloednieuw Stealth Air Carbon-frame en een carbon voorvork, die specifiek voor deze Dusty zijn ontwikkeld in plaats van te zijn afgeleid van een bestaand platform. Mondraker geeft een gewicht op van 1.710 g voor alleen het frame in maat M/L (+ 490 g voor de voorvork), terwijl het voldoet aan dezelfde ISO-homologatienormen als zijn mountainbikes. Het merk benadrukt dat het heeft gezocht naar een evenwicht tussen stijfheid, stevigheid en trillingsdemping, zonder toegevingen te doen op het vlak van gewicht.

Esthetisch gezien herken je meteen de signatuur van Mondraker, met een vergevorderde integratie en strakke lijnen die in de details toch heel verfijnd zijn uitgewerkt (denk maar aan de aansluiting van de staande achtervork op de zitbuis). De interne kabelgeleiding loopt via de balhoofdbuis dankzij het Hidden Housing Guide-systeem (HHG), terwijl de batterij volledig in de onderbuis verdwijnt. Het frame blijft compatibel met spatborden (uitsluitend die van het merk zelf, apart verkrijgbaar) en zelfs met een standaard, om zo ook tegemoet te komen aan een meer ‘utilitair’ gebruik.

De carbon voorvork volgt dezelfde integratiefilosofie, met interne kabelgeleiding, een Flat Mount rembevestiging, een 12 mm steekas en een bandenvrijheid tot 50 mm breedte. De lengte (as-tot-kroon) is berekend om overeen te komen met die van een geveerde voorvork met 40 mm veerweg in de sag-positie. Hierdoor zou het in theorie mogelijk zijn om de fiets om te bouwen zonder de geometrie aan te tasten.

Wat betreft de motorisering heeft Mondraker gekozen voor het TQ HPR60-systeem, gebaseerd op de Harmonic Pin-Ring technologie. Deze wijkt af van de klassieke tandwieloverbrengingen: het vermogen wordt overgebracht via een tandkrans met dubbele vertanding waarbij meerdere tanden gelijktijdig werken. Dit beperkt de interne wrijving en zorgt ervoor dat de motor op een lager toerental draait dan die van de concurrentie. En dus, in theorie, een stuk stiller is.

Dit zeer compacte blok levert 60 Nm aan koppel en 350 W aan maximaal vermogen, voor een ondersteuning die kan oplopen tot 200%, en dat alles in een motor en elektronische eenheid met een aangekondigd gewicht van 1.924 gram. Mondraker benadrukt ook dat de ondersteuning boven 25 km/u niet abrupt wegvalt, wat wij inderdaad hebben kunnen vaststellen.

Er worden fabrieksmatig drie ondersteuningsmodi aangeboden — ECO (102 W / 90% ondersteuning), MID (175 W / 125%) en HIGH (350 W / 160%) — maar elke modus kan volledig opnieuw worden ingesteld via de TQ E-Bike-app, zowel qua geleverd vermogen (tot 350 W) als qua ondersteuningsniveau (tot 200%) of reactievermogen.

De geïntegreerde en niet-verwijderbare batterij is afhankelijk van de versie verkrijgbaar in twee capaciteiten: 580 Wh of 360 Wh, al is de kleinste capaciteit uitsluitend beschikbaar voor de Dusty « S ». Een extra batterij van 160 Wh op de bidonhouder (Fidlock-bevestiging) maakt het mogelijk om de actieradius te vergroten zonder de lijn van de fiets te verstoren. Op de RR- en R-versies verbindt een geïntegreerde voedingskabel de hoofdbatterij rechtstreeks met de elektronische Sram AXS-derailleur, waardoor een aparte, uitneembare AXS-batterij niet nodig is.

Het TQ-kleurenscherm, geïntegreerd in de bovenbuis, centraliseert het inschakelen, de selectie van de ondersteuningsstanden en de weergave van het batterijniveau. Het communiceert via bluetooth met de TQ E-Bike-app en via ANT+ met compatibele fietscomputers. Op het racestuur zijn de TQ Single Button Road-bedieningen verborgen onder het stuurlint; bij de RR-versie verloopt het overschakelen tussen de ondersteuningsstanden direct via de knoppen die geïntegreerd zijn in de Sram Force HRD-shifters, eveneens via ANT+.

Geometrie

De Dusty 2027 is verkrijgbaar in vijf maten (S, M, M/L, L, XL). Opvallend zijn de constante balhoofdhoek van 70° en de zitbuishoek van 74° over het gehele matenaanbod. Dit wijst op een geometrie die voornamelijk de voorkeur geeft aan stabiliteit en comfort op lange afstanden, in plaats van een sterk voorovergebogen zithouding.

Versies en prijzen

De Dusty 2027 wordt aangeboden in vier configuraties, allemaal gebouwd op hetzelfde frame en met dezelfde TQ HPR60-motorisatie gekoppeld aan een batterij van 580 Wh (360 Wh optioneel verkrijgbaar op de « S »-versies), met de mogelijkheid om een range extender van 160 Wh toe te voegen.

Over het gehele gamma vinden we een universele derailleurhanger (UDH), een steekas van 12×100 mm vooraan en 12×142 mm achteraan, een achterrem in Flat Mount-formaat en een conisch balhoofd. Het kettingblad telt, ongeacht de versie, 42 tanden.

Het topmodel uit de reeks is de Dusty RR die we hier hebben getest. Hij heeft een prijs van € 8.999, wat natuurlijk hoog is, maar gezien zijn uitrusting eigenlijk heel scherp geprijsd is. Je vindt namelijk gravelbikes zonder ondersteuning voor dezelfde prijs met een vergelijkbare uitrusting! We hebben hem gewogen op 13,8 kg in maat M/L, wat erg redelijk is gezien de aanwezigheid van een 580 Wh-batterij.

Op ons testmodel combineert de aandrijving een Sram X0 Eagle AXS T-Type 12-speed achterderailleur met Sram Force-shifters en -remmen. We naderen de perfectie met versnellingen die zeer soepel schakelen, zelfs wanneer je hard trapt met de maximale ondersteuning. Ook de remmen verdienen niets dan lof. Enig klein minpuntje: wegwielrenners kunnen vinden dat er te grote stappen tussen sommige versnellingen zitten op deze 12-speed aandrijving die afkomstig is uit de mountainbikewereld, en zij hadden waarschijnlijk de voorkeur gegeven aan een Sram-derailleur en -cassette uit de XPLR-serie met 13 versnellingen.

Het crankstel dat op de TQ-motor past, is een e*thirteen Piedmont Carbon. De cranks hiervan zijn licht en esthetisch mooi (en vanaf de fabriek goed beschermd door een plastic folie), maar de afwerking van de ster komt wat eenvoudig over.

De wielen komen uit het hogere segment. We zien Zipp 303 XPLR S-velgen met een interne velgbreedte van 32 mm en een 54 mm hoog velgprofiel voor de aerodynamica. Ze zijn ook hookless. Een erg overtuigend model dat veel veelzijdiger is dan het lijkt (zie hieronder).

Deze wielen zijn gemonteerd met Goodyear XPLR Inter-banden in de maat 700×50, die speciaal zijn ontworpen om perfect aan te sluiten op deze velgen. Ze rollen erg licht, maar missen op hun beurt wel wat veelzijdigheid (zie eveneens hieronder).

Stuur en zadelpen zijn afkomstig van het eigen merk OnOff, met de S9 Carbon-serie die een onberispelijke afwerking heeft. Het zadel is afkomstig van Fizik.

De andere versies:

Dusty R (Rubycore-kleur) – € 6999: tussenmodel, met Sram GX Eagle AXS T-Type aandrijving, e*thirteen Piedmont Alloy-crankstel, Mavic Allroad S carbon wielen (ID360 Infinity-naaf, 25 mm interne breedte), Onoff S3 Alloy-stuur, Sram Rival AXS HRD-remmen en Maxxis Reaver 700×50 banden (HYPR-X compound, EXO-bescherming, tubeless, 120 TPI).

Dusty S Dropbar (580 Wh of 360 Wh, Superblack-kleur) – € 5999 en € 5499: meer toegankelijke positionering met een mechanische Shimano GRX RX-610 12-speed, e*thirteen Piedmont Core-crankstel, Mavic Allroad Disc-wielen (hookless velgen met 25 mm interne breedte, 28 spaken), Onoff S3 Alloy-stuur en -stuurpen, Shimano GRX RX610-remmen en dezelfde Maxxis Reaver 700×50-banden.

Dusty S Flatbar (580 Wh of 360 Wh, Superblack-kleur) – € 5999 en € 5499: dezelfde technische basis als de Dusty S Dropbar, maar met een recht Onoff S3 Urban aluminium stuur (double butted), Ergon GRX-handvatten, een X-Fusion Manic dropper post (100 mm veerweg, bediening vanaf het stuur), een Shimano SLX RD-M7100-SGS aandrijving en Shimano CUES U8000-remmen.

Mondraker Dusty RR: de terreintest

Eerste vaststelling, puur esthetisch en subjectief: de Mondraker Dusty ziet er geweldig uit. De glitterende champagnekleur van ons testmodel brengt het werk aan de achterdriehoek bijzonder goed naar voren, wat echt geslaagd is. Alleen de onderbuis oogt een beetje massief (logisch, want daar moet de batterij in), maar over het algemeen blijven de lijnen slank.

De zithouding bevestigt die indruk: hij is vrij sportief, met een relatief lage voorkant voor deze categorie. We waren bang dat dit oncomfortabel zou worden tijdens lange ritten, maar het algemene evenwicht blijft prettig en ook de ergonomie van de stuurpost — het stuur op de eerste plaats — blijkt erg aangenaam.

Ook de TQ-motor verdient niets dan lof. Reeds in de Eco-modus is de ondersteuning duidelijk aanwezig, opvallend natuurlijk en bovenal heel stil. De ondersteuning geeft de indruk ‘pittiger’ of krachtiger te zijn dan een naafmotor van het type Mahle, terwijl deze toch zacht en natuurlijk blijft aanvoelen.

In de Mid-stand vind je zonder twijfel het beste compromis: een ondersteuning die duidelijk voelbaarder is dan in Eco, maar nog steeds erg geleidelijk opbouwt. De hoogste stand is gereserveerd voor de steilste klimmen. Houd er wel rekening mee dat het extra vermogen gepaard gaat met wat directere reacties, al wordt dit nergens storend. Voor zo’n compacte motor maakt de HPR60 indruk; hij benadert het rijgevoel van een Bosch SX, terwijl hij opvalt door zijn stillere werking en lagere verbruik.

Gegeven de racegerichte filosofie van de fiets, bevind je je op het vlakke en op de weg heel vaak boven de 25 km/u, waar de ondersteuning sowieso niet meer tussenkomt. De Dusty laat zich dan heel gemakkelijk besturen zonder motor; een motor die vooral waardevol is in de beklimmingen, waar hij een echte meerwaarde biedt. Maar zelfs bij het accelereren slaag je erin om een heel directe respons en een vrij verrassende tempotoename te krijgen, zelfs zonder ondersteuning. Het bewijs van een goed ontworpen frame dat zich niet alleen voor de show voordoet als een race-gravelbike.

Deze natuurlijke manier van rijden verklaart een actieradius die aan het overmatige grenst: de batterij van 580 Wh op ons model lijkt bijna overbodig, en we zijn benieuwd naar de 360 Wh-versie (een kilo lichter, dus een dynamischere fiets), die helaas alleen wordt aangeboden op het instapmodel van de Dusty, maar niet op de andere modellen.

De Dusty weegt in deze staat slechts 13,8 kg, wat betekent dat je met de compactere batterij onder de 13 kg duikt. In de huidige configuratie, met de 580 Wh batterij en hoofdzakelijk in de Mid-stand, nader je of overschrijd je de 2.000 hoogtemeters voordat de batterij het opgeeft. Uiteindelijk raakt de rijder eerder uitgeput dan de fiets.

Een klein minpuntje is dat het veranderen van modus niet zo eenvoudig is. Op ons RR-model is het geïntegreerd in de AXS-bediening, wat op papier een goed idee is. Maar in de praktijk reageren de kleine knopjes op de hendels niet erg snel. En voor de andere optie moet je naar de knop op het scherm op de bovenbuis reiken, wat niet echt handig is tijdens het rijden. Dit is volgens ons een punt dat herzien zou moeten worden.

Als het puur om het gedrag van het frame gaat, heeft de Dusty wat snelheid nodig om zijn beste kant te laten zien. Bij lagere snelheden voelt hij wat nerveus aan en een reeks krappe bochten is duidelijk niet zijn sterkste punt. Dat verandert volledig zodra de snelheid toeneemt: de fiets wordt een stuk levendiger in snelle, ruime bochten, ook op singletracks.

Wanneer het terrein ruw en hobbelig wordt, geeft hij vertrouwen. En hoewel de voorvork soms wat harder aan kan voelen dan de rest van de fiets, is het gemakkelijk om de controle te behouden en vol vertrouwen de meer chaotische gedeelten aan te pakken. Ook hier presteert de fiets echter beter op hoge snelheid en minder goed op lagere snelheden.

De wielen en banden bieden, ondanks de hoogte van de velgen, een uitstekende demping en ze absorberen de schokken goed – zo goed zelfs dat je je bijna net zo voelt als Van der Poel in Parijs-Roubaix, glijdend over rotsen en kleine wortels zoals hij over de kasseien. De fiets is echter vrij gevoelig voor zijwind (de hoogte van de velgen en de dikte van de framebuizen kunnen dit verklaren), en de banden missen het profiel om echt veelzijdig te zijn. Ze zijn effectief op droge en harde ondergrond, maar op de achterband verlies je snel tractie in het stof of de nattigheid, zeker met het extra vermogen van de trapondersteuning. Je mist ook zijdelingse grip aan de voorkant om vol vertrouwen te sturen. Karkas en opbouw voelen prettig aan, maar het profiel van het loopvlak heeft ons niet helemaal overtuigd; we zouden ze graag inruilen voor een model dat net zo licht bolt, maar wat meer grip biedt.

Tot slot is het frame verrassend comfortabel en vergevensgezind gezien de dikte van de buizen – inclusief de onderbuis en de liggende achtervork – wat resulteert in een zeer prettige fiets voor lange ritten. Je krijgt er zin in om kilometers te maken, zeker omdat er trapondersteuning beschikbaar is die je geruststelt en je helpt om veilig thuis te komen, zelfs als je moe bent.

Verdict

We hebben enorm veel plezier beleefd aan deze Mondraker Dusty. Deze fiets heeft een sportieve uitstraling, is klaar voor snelheid en levert de rijder een adrenalinekick, terwijl hij tegelijkertijd een soepel en comfortabel gevoel biedt, waardoor hij zeer geschikt is voor ruige gravelpaden en lange ritten. Dankzij de ondersteuning kun je vooral snel rijden, ongeacht je vorm van de dag. De fiets biedt welkome ondersteuning op de meest uitdagende stukken en laat je de kick van snelheid ervaren, zelfs als je je niet helemaal fit voelt. Dit alles met behoud van het gevoel van een ‘analoge’ fiets. Daar komt een uitstekende actieradius bovenop, waardoor je je tijdens het rijden geen zorgen hoeft te maken over de batterij. Ook dat is een vorm van vrijheid. Kortom, een geslaagde nieuwe stap in het gamma van Mondraker en een van de meest overtuigende e-gravelbikes die we hebben mogen testen.

Meer info via https://mondraker.com

Door Olivier Béart