Test | Marin TAM: een XC/Trail-mountainbike die zorgt voor een dosis plezier

Een XC-fiets die je zin geeft om het zijpad te nemen

Deze filosofie van een XC/Trail-fiets lijkt misschien tegen de stroom in te gaan in een markt waarin de grenzen tussen XC, downcountry en trail steeds meer vervagen. De TAM is echter niet bedoeld om een crosscountry-fiets te vervangen, noch om de echte chronojagers te verleiden. Marin heeft hem ontworpen als een toegankelijke trailfiets die efficiënt trapt en tegelijkertijd meer rust en comfort biedt als het terrein lastiger wordt.

Op papier presenteert de TAM zich dus als een rechtstreekse concurrent van de Specialized Epic EVO, de recent vernieuwde Canyon Lux Trail, of zelfs (in zekere mate) de Santa Cruz Tallboy, waarmee hij dezelfde filosofie deelt, al heeft hij een iets minder gewaagde aanpak.

Frame: eenvoud boven alles

Voor zijn TAM blijft Marin trouw aan een materiaal dat het al lang meester is: aluminium. Het frame is gemaakt van gehydroformeerde buizen met relatief sobere vormen. Hier geen buitensporige esthetische zoektocht of bijzonder opzichtige technische oplossingen. De prioriteit ligt duidelijk bij robuustheid en onderhoudsgemak.

Het frame is desondanks voorzien van alle standaarden die je van een moderne fiets mag verwachten: interne kabelgeleiding, een Boost-achteras, een BSA-trapas met schroefdraad en een universele UDH-derailleurhanger, die inmiddels onmisbaar is geworden. Marin heeft ook meerdere bevestigingspunten aan de binnenkant van de voordriehoek voorzien, waardoor je een tweede bidonhouder of verschillende accessoires kunt monteren.

De kabeldoorvoer begint bovenaan de schuine buis, een oplossing die het onderhoud vergemakkelijkt. Daarentegen worden de kabels aan de binnenkant van het frame niet geleid, wat het vervangen ervan iets ingewikkelder maakt en wat rammelgeluiden kan veroorzaken. Met een beetje mousse om de kabels is dat probleem echter eenvoudig op te lossen.

Het frame is geschikt voor banden tot 29 x 2.4” en een remschijf van 200 mm achteraan. Genoeg ruimte dus om de fiets aan te passen aan je eigen rijstijl.

Het frame is waarschijnlijk niet het lichtste in zijn klasse, maar dat is duidelijk niet de prioriteit van het merk. Marin geeft een gewicht op van 2600 g voor het kaal frame (in maat L, zonder achterdemper en lak). Wij hebben de volledige fiets, in maat M, gewogen op 13,6 kg.

Veringen: een beproefde eigen kinematica

De TAM is gebaseerd op de MultiTrac-vering, de eigen kinematica van Marin, die op zich niets revolutionairs is. Marin gebruikt dit systeem al lang en het vertrouwt hier op een flexibele staande achtervork, zoals bij de meeste moderne XC-bikes.

Op papier ligt dit verhaal uiteindelijk vrij dicht bij wat de meeste fabrikanten tegenwoordig zoeken voor hun trailbikes: de bewegingen van de vering tijdens het trappen beperken, terwijl er voldoende comfort en grip behouden blijft wanneer het terrein veeleisender wordt.

De veerweg van 130 mm achteraan, gecombineerd met een voorvork van 140 mm, bevestigt overigens duidelijk de positionering van de fiets.

Geometrie: vertrouwen als prioriteit

De geometrie laat weinig twijfel bestaan over de intenties van Marin. Met een (zeer) agressieve balhoofdhoek van 65° verraadt de TAM zijn inspiratie uit fietsen met meer veerweg, het DNA van het merk. Ter herinnering: dit is een balhoofdhoek die we enkele jaren geleden nog gewend waren op enduro-modellen.

Aan de andere kant zet de steile zithoek van 76° de rijder weer efficiënt boven de trapas, om zo een efficiënte zitpositie te behouden tijdens lange beklimmingen. De reach blijft relatief modern zonder in extremen te vervallen, terwijl de liggende achtervork van 435 mm probeert een minimum aan levendigheid te bewaren bij het insturen van bochten. Op papier is de balans interessant. Marin probeert geen indruk te maken met extreme cijfers, maar kiest liever voor een vertrouwde geometrie die makkelijk onder controle te houden is.

Ons testmodel heeft een homogene uitrusting, al wijkt deze wel iets af van de prijslijst – daar komen we hieronder op terug. De vering is in handen van Fox, met een 34 Performance aan de voorkant en een Float Performance aan de achterkant.

De Shimano-aandrijving is draadloos met de recente 12-speed Deore Di2-achterderailleur, gecombineerd met een Race Face Turbine-crankstel/kettingblad van 32 tanden en een KMC X-12 ketting.

Het remmen is daarentegen toevertrouwd aan de directe concurrent, met een paar SRAM Motive Silver-remmen met vier zuigers. Dankzij hun goede remkracht passen deze perfect bij de ambities van de fiets, dit alles gecombineerd met zowel vooraan als achteraan remschijven van 180 mm.

De eigen aluminium wielen van Marin vallen een beetje uit de toon. Wanneer het tempo stijgt of de druk in de bochten toeneemt, tonen ze hun grenzen qua precisie en ondersteuning … terwijl hun gewicht bijdraagt aan het relatief tamme karakter van de fiets zodra je wilt versnellen. Ze zijn uitgerust met een stel vrij lichtlopende banden: een set Maxxis Rekon Race in 2.35″.

Gewicht en prijzen: het grootste vraagteken

Ook het gewicht is een van de belangrijkste minpunten van de TAM. Met 13,6 kg op onze weegschaal (in maat M) bevindt hij zich aan de hoge kant van de categorie. Dat is niet onoverkomelijk gezien zijn inzetbereik — dat meer gericht is op plezier en stabiliteit dan op het najagen van grammen — maar je voelt het wel bij het accelereren en bij tempowisselingen. Op dit prijsniveau hadden we iets beter verwacht.

Want dat is waarschijnlijk waar de TAM de meeste vragen oproept. Zijn rijgedrag en filosofie zijn aantrekkelijk, maar zijn prijsstelling komt ambitieus over in het licht van zijn specificaties en zijn algehele uitstraling.

Voor onze versie, de meest hoogwaardige uit de catalogus van het merk, moet je maar liefst € 5.199 neertellen. In deze prijsklasse biedt de markt vandaag de dag verschillende bijzonder sterke concurrenten in aluminium … evenals een aantal opties in carbon!

De Specialized Chisel FS is waarschijnlijk zijn meest voor de hand liggende rivaal. Deze is eveneens gebouwd rond een aluminium frame, maar zet meer in op efficiëntie en prestaties, met een lichter frame en een benadering die dichter bij moderne crosscountry ligt. De Canyon Lux Trail tart alle concurrentie op het gebied van prijs-kwaliteitverhouding met een vergelijkbare filosofie, een carbon frame en een prijs tussen de € 2.999 en € 5.999.

De Marin TAM is op zijn beurt verkrijgbaar in drie uitvoeringen: de TAM 1 voor € 2.299, de TAM 2 voor € 3.099 en onze testversie voor € 5.199.

Marin TAM: de terreintest

Bij het lezen van de technische fiche zou je de TAM gemakkelijk in de categorie ‘downcountry/trail’ kunnen onderbrengen. Met zijn veerweg van 130/140 mm lijkt hij aan alle voorwaarden te voldoen van een fiets die alles aan kan. Maar vanaf de eerste omwentelingen wordt duidelijk dat Marin niet heeft geprobeerd om een racemachine te ontwikkelen.

De TAM kiest duidelijk voor rijgemak en stuurplezier in plaats van het najagen van pure prestaties. Een filosofie die misschien niet iedereen zal aanspreken, maar die de fiets wel een heel eigen persoonlijkheid geeft. We hebben dit model getest op een frame in maat M, geschikt voor rijders tussen 173 cm en 179 cm. Afhankelijk van de persoonlijke voorkeuren hebben we gereden met een SAG van rond de 25%.

Tijdens het klimmen

De TAM trapt goed. De zithouding is gebalanceerd en de fiets geeft niet het gevoel dat er onnodig energie verloren gaat. De vering blijft over het algemeen redelijk hoog in de veerweg. Toch heeft hij niet dat explosieve karakter dat je terugvindt op de huidige XC- of downcountry-frames. XC-rijders zullen geneigd zijn om naar de hendel op het stuur te grijpen om de demper te blokkeren bij het accelereren om zo het frame wat extra ‘pep’ te geven … tevergeefs!

Wanneer je het tempo opdrijft, helpen zijn gewicht en zijn wielen niet om te rivaliseren met meer wedstrijdgerichte modellen. De versnellingen verlopen wat rustiger en je moet accepteren dat dit geen fiets is waarmee je in elke klim een paar seconden winst boekt.

Daar staat tegenover dat de TAM wraak neemt zodra het terrein wat ruiger of technischer wordt. De voorkant boezemt vertrouwen in, het voorwiel blijft strak in het spoor en de achterkant behoudt zijn grip. Waar je bij sommige fietsen gefocust moet blijven om op de juiste lijn te blijven, doet de Marin simpelweg zijn werk. Je klimt strak omhoog, zonder het gevoel te hebben dat je tegen de fiets zit te vechten.

Tijdens het afdalen

Het is uiteraard in de afdaling dat het karakter van de TAM het beste tot zijn recht komt. Het is geen fiets die indruk maakt met zijn veerweg of een bijzonder radicale geometrie. Daarentegen boezemt hij snel vertrouwen in. Je remt wat later, durft een directere lijn te kiezen en aarzelt minder om de fiets onder je te laten ‘leven’ dan bij sommige downcountry-concurrenten.

Wanneer het tempo omhooggaat, merk je snel dat de TAM niet pretendeert een mini-enduro te zijn. Toch heeft hij genoeg reserve om zich te wagen op trails die veel meer XC-gerichte fietsen met wat meer terughoudendheid zouden aansnijden. Je hebt hier de neiging om de remmen net wat meer los te laten. Hij heeft een prettig speels karakter, maar zal voor de meest agressieve rijders zijn grenzen tonen. De kinematica lijkt achterin wat progressiviteit te missen: met onze afstelling doken we bij de zwaarste klappen vrij snel door de volledige veerweg heen.

Een fiets om lekker mee te toeren, niet om mee te racen

Dat is waarschijnlijk wat de TAM het beste samenvat: je stapt er niet op met het idee om je snelste tijd op Strava te verbreken. Je stapt er op omdat je gewoon zin hebt om te gaan rijden. Hij heeft geen enkel probleem met lange ritten, sportieve toertochten of dagen waarin je een nieuw bergmassief verkent. En wanneer er een wat uitdagendere singletrack opduikt, deinst hij nergens voor terug.

Omgekeerd zullen rijders die een fiets zoeken voor XC-marathons, wedstrijden of simpelweg het hoogst mogelijke rendement, in deze prijsklasse gemakkelijk efficiëntere alternatieven vinden met meer dynamiek tijdens het trappen en een betere verhouding tussen gewicht en afmontage.

Je hebt ook het gevoel dat Marin het potentieel van dit platform nog niet helemaal heeft benut. Er lijkt nog ruimte te zijn om het evenwicht tussen gewicht, demping, dynamiek en comfort verder te verfijnen. Het resultaat is dat de TAM een innemende, speelse fiets is die van goede wil is, maar er nog niet in slaagt om te wedijveren met de absolute toppers in deze categorie.

Wat zouden we veranderen aan de Marin TAM XR?

Er is geen twijfel over mogelijk: de wielset is het eerste wat we zouden aanraden te vervangen om het frame wat meer dynamiek te geven. We raden aan om te kiezen voor een lichtere set voor meer XC-gericht gebruik, en een stijvere set voor trail.

Je kunt storende geluiden in het frame ook verhelpen door een interne schuimrubberen huls om de kabels te plaatsen, terwijl een ruimere bescherming op de liggende achtervork (aan de kettingzijde) het klapperen van de ketting op ruig terrein nog beter tegengaat.

Verdict

De Marin TAM is waarschijnlijk niet de beste investering in dit segment als je prioriteit bij prestaties of de prijs-kwaliteitverhouding liggen. Daarentegen biedt hij een andere visie op downcountry/trail (noem het zoals je wilt), die meer gericht is op plezier en het opbouwen van zelfvertrouwen. Het is een fiets die je zin geeft om dat ene pad te verkennen dat je eigenlijk niet van plan was te nemen, in plaats van aan de finish op je stopwatch te kijken.

Meer info via https://marinbikes.com/en-eu/collections/xc-trail