Test nieuw | Santa Cruz Blur 5: de XC-mountainbike voor doorzetters

De vierde generatie van de Santa Cruz Blur betekende een breuk met het verleden (zie onze test), door het schrappen van de legendarische VPP-vering. Het doel: bovenal gewicht besparen en een frame creëren dat kon wedijveren met de andere referenties in het XC-segment om de renners van het toenmalige team uit te rusten. Vandaag heeft Santa Cruz weliswaar geen XC-team meer op het hoogste niveau, maar het merk laat dit segment daarom nog niet vallen.

Het bewijs daarvan is deze 5de generatie van de Blur, die qua lijnen en totaalconcept erg dicht bij zijn voorganger ligt, maar op meerdere niveaus is verfijnd. We bekijken het in detail.

Vering: 120 mm voor alle modellen en een herziene kinematica

Het nieuwe model betekent het einde van de keuze tussen de XC-versie (100 mm) en de TR-versie (115/120 mm). De nieuwe Santa Cruz Blur vereenvoudigt zijn aanbod en kiest meteen voor een frame met zowel vooraan als achteraan 120 mm veerweg. Het Californische merk verduidelijkt trouwens dat de afmetingen van de achterdemper identiek zijn aan die van de oude 110 mm-versie, wat meer veerweg oplevert zonder nadelen.

Het frame behoudt de flexibele Superlight-staande achtervork, maar de link is herzien en de veercurve aanzienlijk herwerkt.

De vering is progressiever en biedt meer ondersteuning in het midden van de veerweg en een betere trapefficiëntie wanneer er flink wat wattages op de pedalen worden uitgeoefend. Tegelijkertijd behoudt ze een uitstekende gevoeligheid voor kleine schokken en een progressief einddeel van de veerweg om grote impacts op te vangen.

Geometrie: langer voor meer stabiliteit

Wat de geometrie betreft, volgt de Blur de evolutie van het XC-segment: hij streeft naar een fiets die nog capabeler is, maar wel zijn wendbaarheid behoudt. De balhoofdhoek gaat naar 66°, wat maar liefst 2° vlakker is dan die van zijn voorganger voor meer vertrouwen in de afdalingen. De zithoek is op zijn beurt steiler geworden (75°) om de zitpositie op steile beklimmingen te optimaliseren.

De reach wordt aanzienlijk langer (475 mm in maat L) en is gekoppeld aan een kortere stuurpen (50 mm of 60 mm) om de rijder meer ‘in’ de fiets te positioneren. De zitbuis is op zijn beurt korter en lager geplaatst, wat de montage van dropper posts met een grotere veerweg mogelijk maakt — een trend die ook in XC steeds populairder wordt.

Prestigieus CC-carbon, zonder de praktische aspecten te vergeten

Santa Cruz kiest ervoor om deze Blur exclusief aan te bieden in CC-carbon, de lichtste en meest hoogwaardige vezel uit hun catalogus. Door grondig werk aan het optimaliseren van de buisvormen en de opbouw van de carbonvezels is er gewicht bespaard op het naakte frame, zonder dat dit ten koste gaat van de stijfheid of betrouwbaarheid. Ondanks dit strakkere profiel geniet het frame nog steeds van de levenslange garantie van Santa Cruz (frame en lagers), zonder enige gewichtsbeperking voor de berijder.

Uiteindelijk blijft het gewicht van het frame dicht bij dat van de vorige Blur, omdat het is ‘herinvesteerd’ in praktische aspecten. Op de eerste plaats vinden we de Glovebox V2: een opbergvak dat geïntegreerd is in de schuine buis. Dit vak was al aanwezig op andere modellen uit het gamma, maar maakt nu voor het eerst zijn opwachting op dit XC-model. Hiermee kun je binnenbanden, gereedschap en voeding meenemen in twee kleine, meegeleverde tasjes.

Ook het vermelden waard is dat alle frames voorzien zijn van een interne kabelgeleiding en compatibel blijven met mechanische aandrijvingen met kabel, zonder door het balhoofd te lopen.

Wat de bescherming betreft, is het frame voorzien van een geïntegreerde OneUp-kettinggeleider, een gelijmde bescherming onder de schuine buis en een bescherming met geluidsdempende vinnen rond de aandrijfzijde van de liggende achtervork.

De voordriehoek biedt plaats aan twee bidonhouders van standaardformaat, zelfs op de uitvoering met de elektronische Flight Attendant-vering waarvan de externe behuizing meer ruimte in beslag neemt. Verder valt op dat twee bouten onder de bovenbuis het mogelijk maken om een snel toegankelijke multitool of tubeless-reparatieset te bevestigen.

Twee montagefilosofieën: Standaard & Race

Santa Cruz brengt de Blur-serie uit in twee afzonderlijke uitvoeringen om aan alle rijstijlen te voldoen:

De Standard-kits

De Standard-kits zijn gericht op een veelzijdig gebruik / lichte trail. Ze zijn uitgerust met een stuur met een rise van 20 mm in combinatie met een stuurpen van 50 mm, (bijna altijd) met Fox-veringen en Maxxis Aspen AT-banden in 2.4″.

De Race-kits

De Race-kits zijn op hun beurt meer ontworpen voor XC-competitie. Je vindt er een plat stuur met een stuurpen van 60 mm, een lockout op het stuur voor de vering, RockShox-veringen en snellere Maxxis Rekon Race 2.4″-banden.

Prijzen en beschikbaarheid

De nieuwe Santa Cruz Blur is vanaf de maand augustus in de winkel verkrijgbaar. Dit zijn de prijzen:

• Blur 5 CC XX FA Race RSV (Flight Attendant / 11,2 kg): € 12 499
• Blur 5 CC XTR Di2 RSV (11,4 kg): € 10 999
• Blur 5 CC X0 AXS RSV (11,6 kg): € 9 499
• Blur 5 CC GX AXS Race RSV (12,0 kg): € 7 999
• Blur 5 CC SRAM 90 (12,5 kg): € 5 999
• Blur 5 CC Deore 7200 (13,2 kg): € 4 999
• Kit cadre Blur CC: € 3 899

Voor deze test kregen we de meest hoogwaardige versie toegestuurd, met de meest luxueuze uitrusting van het moment … en een prijs die uiteraard erg hoog is, ook al klimmen andere merken nog hoger.

Santa Cruz Blur 5: de terreintest

We hebben de Santa Cruz Blur 5 enkele dagen voor de lancering ontvangen. Niet genoeg om een echte duurtest uit te voeren, maar we hebben enkele ritten aan elkaar geregen met in totaal meer dan honderd kilometer op de teller, wat ons al een goeie eerste indruk geeft. Op onze weegschaal geeft hij 11,4 kg aan in maat L (zonder pedalen). Dat is niet zwaar, maar ook niet bijzonder licht voor zo’n hoogwaardig topmodel.

Op het eerste gezicht heb je duidelijk de indruk de Santa Cruz Blur terug te zien zoals we die kenden, maar je merkt al snel een reeks kleine verschillen op. Denk bijvoorbeeld aan het zeer praktische opbergvak en de nieuwe, imposantere link. In vergelijking met steeds meer recent verschenen XC-bikes die hun achterdemper proberen te verbergen, blijft de Blur trouw aan een klassiekere opbouw. Wat de afstelling betreft, hebben we gereden met 25% SAG achteraan, wat perfect bleek te werken.

Het is vooral op het vlak van stabiliteit dat we het grootste verschil met de vorige Blur hebben gemerkt. De nieuwkomer komt een stuk rustiger over, wat voor duidelijk meer vertrouwen en comfort zorgt wanneer je over ruig terrein rijdt. Je pakt gemakkelijker snelheid in afdalingen en je voelt dat de grenzen van de fiets verlegd zijn. We hebben de kans gehad om de twee generaties van de Blur rechtstreeks op hetzelfde terrein te vergelijken, en de winst is onbetwistbaar.

De nieuwe Blur heeft daarentegen niets van zijn speelse karakter verloren. Als het bochtig wordt, is het een echte Santa Cruz: je gooit hem met gemak van de ene bocht in de andere, hij reageert op de minste aanwijzing en biedt ontzettend veel rijplezier. Kortom, je levert niets in aan karakter, maar je wint aan controle, comfort en rust. En dat is echt heel prettig.

Daarentegen is de Blur 5 ook iets rustiger en minder explosief bij het optrekken dan zijn voorganger. Dit is echter vooral een gevoel, want in werkelijkheid blijkt het nieuwe model net zo efficiënt te zijn als het oude, of zelfs nog efficiënter. Wanneer je de pedalen stevig indrukt op een terrein vol wortels of stenen, behoudt de Blur 5 een betere grip. Hij is ook gemakkelijker te temmen op ‘onmogelijke’ beklimmingen, hoewel zijn voorganger het er ook al niet slecht vanaf bracht. En misschien is het juist omdat het nieuwe model minder vurig is dat het efficiënter is, ook al waren de sensaties bij het vorige model duidelijker.

In de versie die wij hebben getest, haalt de Blur 5 ook onmiskenbaar voordeel uit de elektronische Flight Attendant-vering om op elk moment het beste van zichzelf te geven, waarbij de standen ‘pedal’ en ‘lock’ altijd op de juiste momenten worden gekozen. Maar zelfs wanneer je overschakelt op handmatige vergrendeling, merk je dat de Blur in de open stand weinig gevoelig is voor pompen en alsnog erg goed trapt. Hierdoor hoef je niet te vrezen dat de Race-versie zonder Flight Attendant en de Standard-versies zonder lockout op het stuur compleet anders zouden aanvoelen.

Zelfs in de Race-versie merk je snel dat de Blur een heel eigen visie op de discipline heeft, ook al blijft het een echte prestatiegerichte XC-fiets. Hij zet niet alles in op louter rendement en behoudt een toegankelijk karakter. Daardoor is dit typisch zo’n XC-bike die we ook aan een gewone liefhebber kunnen aanraden die zichzelf wil verwennen met een mooie machine, ongeacht zijn fysieke paraatheid. Het is bovendien een XC-fiets waarmee je zonder vrees aan de start verschijnt van erg technische tochten zoals de Chemins du Soleil of de Transvésubienne.

Verdict

Deze eerste test van de nieuwe Santa Cruz Blur 5 onthult de persoonlijkheid van een rijpere en volwassen fiets, die niet meer opzichtig hoeft te zijn om te overtuigen. Hij is rustiger en comfortabeler, maar uiteindelijk vooral nog efficiënter dan zijn voorganger. Hoewel hij wat vinnigheid verliest bij het optrekken, blijft hij bijzonder prestatiegericht. Bovenal blijft het rijplezier intact — wat in onze ogen een belangrijk element is. Uiteindelijk wordt deze nieuwe Blur beter zonder zijn DNA te verliezen. Hij verschijnt ook als een zeer interessante optie tussen andere XC-fietsen, die bij veel merken de neiging hebben om steeds radicaler te worden, ook al betekent dit dat hun charme voorbehouden blijft aan een vrij kleine niche van rijders. Hier blijven we bij een visie op XC waarin prestaties hand in hand gaan met toegankelijkheid en plezier.

Meer info via www.santacruzbicycles.com