Eerste test | Een rondje Mook met de nieuwe Specialized Turbo Levo Pro

Techniek
29 April 2021 — Jurgen Groenwals

We zullen je even te snel af zijn. Ja, we beseffen als geen ander dat de mountainbikeroute van Mook maar klein bier is voor wat je met de nieuwe Specialized Levo Pro eigenlijk allemaal aankan. Op die route ligt echter een gloednieuw bikepark waar we de Levo toch graag eens willen uitlaten. En wat meer is… we hebben ons uitstekend geamuseerd, ook op die voor deze Levo veel te eenvoudige route. Een beter bewijs dat je met dergelijke e-mountainbikes ook in Nederland prima aan de slag kan, werd voor ons hiermee overtuigend geleverd.

In alle eerlijkheid: op de weg richting Mook blijf ik me voortdurend afvragen waar in godsnaam hier een helling zou kunnen liggen die genoeg hoogtemeters en verval kent om een fatsoenlijk bikepark in elkaar te knutselen. Nijmegen staat nu niet bepaald bekend als hooggebergte noch als trail-eldorado. Die scepsis verdwijnt de laatste paar kilometers langzamerhand maar zodra ik het bikepark daadwerkelijk zie liggen, volgt een goedkeurend geknik. Op de voormalige vuilnisbelt van de Zandberg in Mook merk ik een fraai bikepark dat ligt te blinken in de ochtendzon.

De keuze voor Mook is natuurlijk niet geheel toevallig. Specialized is een belangrijke sponsor van het bikepark en met Harm Schepers – lid van de Specialized-testcrew en een van de bezielers en grondleggers van het bikepark – hebben we niet enkel de perfecte gids, we hebben meteen ook iemand die alles afweet van de Specialized Levo. Daarbovenop, Harm woont vlakbij en kent zowat elke wortel en struik op de mountainbikeroute van Mook. En elke steen, elke bocht en elke nagel in elke houten constructie in het bikepark.

De klassieke maataanduiding in S, M, L of XL gaat bij Specialized de schop op

Op diezelfde parking onderaan het bikepark: een bestelwagen fraai bestickerd met Specialized-logo en in die bestelwagen een rits gloednieuwe Levo’s in verschillende maten. Niet in de klassieke maataanduidingen, neen, bij Specialized gaan S, M, L of XL de schop op. Voortaan gebruiken we codes waarbij de S-sizing eerder de reach in plaats van de standover height als basis gebruikt. De S-sizing vertrekt vanuit een aanbeveling voor de juiste fietsmaat, waarbij de toekomstige eigenaar kan kiezen uit twee of drie ‘sizings’ in functie van het terrein waar hij of zij het meest op zal rijden of in functie van zijn of haar voorkeuren. Heb je liever een stabielere en snellere fiets? Dan is een grotere maat de aanbeveling. Geef je de voorkeur aan een wendbare en speelse fiets? Dan neem je beter een maatje kleiner.

Met mijn 1 meter 76 kan ik kiezen tussen een S3 of een S4. De vele bochten op Nederlandse mountainbike-parkoersen in het achterhoofd, valt mijn oog op de S3. Soms kan het ook gewoon eenvoudig zijn: je kiest de juiste maat, zet je zadel op hoogte, kijkt druk in vork, demper en banden na, zet rem- en schakelhendels op de voor jou juiste plaats en een korte intro over het hoe en wat later draaien we de parking af en de blauwe route op. Niet teveel poespas, we zullen de Levo al rijdend wel ontdekken.

Wil je je toch eerst meer verdiepen in het technische verhaal achter de Levo, lees dan hier onze presentatie even na: www.vojomag.nl/nieuw-2021-specialized-levo-3-een-evolutie-die-amerikaans-aandoet.

Slingeren over de Mooker Heide

De eerste honderden meters lopen gewoon over asfalt, op de Groesbeekseweg. Ideaal om alvast met de ondersteuning te spelen en eens te voelen of je zonder ondersteuning die zware e-mtb ook de helling op krijgt. Ja dat gaat, maar met ondersteuning is toch een stuk aangenamer (en beter voor onze hartslag). Langs de andere kant is het wel ideaal om na een lange autorit even de stijfheid uit de benen te slaan. Diezelfde eerste meters doen we het ook behoedzaam aan. De gedachte dat je op een fiets van ruim 11000 euro zit, werkt toch een beetje verlammend. Niet crashen, vooral niets kapotmaken echoot door ons hoofd. Gelukkig verdwijnt die aanvankelijke schrik zodra we het parkoers echt op gaan.

En dan slaan we de bossen van de Mooker Heide – richting Mookerschans – in, de route op en kunnen we het ware potentieel van de reeds veelbesproken Specialized Levo Pro aan den lijve ondervinden. Nederland kent ondertussen talrijke mountainbikeroutes. Wat ze allen gemeen hebben, is een perfect onderhoud en dezelfde manier van aanleg. Het zijn veelal singletracks met ontelbaar veel bochten, klimmetjes en afdalingen (waar mogelijk uiteraard), fijne natuurlijke hindernissen (alhoewel die vaak een beetje te gepolijst worden in het kader van brede toegankelijkheid). De route van Mook vormt daar geen uitzondering op. Het is achttien kilometer lang vlammen over een singletrack doorheen de bossen, zo af en toe eens onderbroken door een beetje breder pad of een baan die je moet oversteken. Snel en goed bollend, ideaal om behoorlijk hard door te scheuren. En laat dat nu net zijn, waar de nieuwe Levo ook wel zin in heeft. Met de stand op Turbo slingeren we ons de pleuris doorheen de bossen van Mooker Heide en Groesbeek.

Naar schatting één kilometer en 150 bochten later delen we alvast een eerste indruk: de Specialized Levo Pro is een heerlijk speelse en verduiveld snelle e-mountainbike. En hij doet het met twee verschillende wielmaten: vooraan krijgen we een 29”-wiel, achteraan een 27,5”. De verklaring is redelijk rechtlijnig en eenvoudig: Specialized wou absoluut korte liggende chainstays om de fiets erg speels te maken. Tegelijkertijd moet natuurlijk ook voldoende grip verzekerd worden en zo kwam het kleinere achterwiel terug op de voorgrond. Met een band van 2.6” rond het achterwiel blijft de grip verzekerd. Dankzij het 29”-voorwiel rol je eveneens erg vlot over obstakels en andere oneffenheden op je pad. De nieuwe Levo profileert zich zo als een ideale en krachtige trailfiets. De Levo voelt meteen goed aan, is heel erg wendbaar en een heus pretje om mee te rijden.

De grip is steeds indrukwekkend, mede met dank aan de Butcher- en Eliminator-banden. En laat het nu net door die motor zijn, dat je ook op trails van de grip en rij-eigenschappen van dergelijke banden kan genieten. Deze banden op een niet-elektrisch ondersteunde bike zouden simpelweg te zwaar zijn om prettig mee rond te knallen. Neen, de Levo gaat niet even hard om de bocht als een gelijkaardige fiets zonder motor zou doen, maar het is niet bepaald een straf. In alle omstandigheden blijft het prettig en vertrouwenwekkend.

We slingeren verder over Heumense Schans, draaien en keren tot we er duizelig van worden en kunnen met grote stelligheid die eerste indruk bevestigen: speels en snel. Een stukje Heumensebaan zorgt voor een moment van bezinning. Rechts van ons ligt het spierwitte art-nouveau landhuis, Jachtslot De Mookerheide. Een moment van bezinning maar meteen ook eentje van spelen met ondersteuningsniveau’s.

Mooi is het in de bovenbuis ingewerkte display waar je naast gekozen modus en batterijniveau ook een hele reeks informatie te zien krijgt: actieradius, kilometerstand, ratio eigen kracht versus motorkracht, tijd… De bediening en navigatie verloopt snel en feilloos dankzij de compacte schakelaar op het stuur. De Eco/Trail/Turbo zijn onderhand genoegzaam bekend bij de meeste elektrische rijders. Waar Specialized zich met de Levo in onderscheidt, is de Micro Tune: een soort persoonlijke fijnafstelling waarmee je in stappen van 10% de vermogensafgifte van de verschillende standen kan aanpassen. Zo krijg je steeds exact de ondersteuning die je nodig hebt.

Op de Biesseltsebaan duiken we rechts opnieuw het bos in. Het scenario herhaalt zich: ontelbaar veel bochten, alhoewel we op dit deel van de route net iets vaker een breder rechtdoor pad krijgen. Dat geeft je de tijd de aandacht naar de combo motor/batterij te verleggen. Specialized doet het uiteraard met een samen met Brose ontwikkelde motor, goed voor 90Nm koppel en 565 watt. Die 90Nm koppel zijn best wel aangenaam wanneer je ze nodig hebt.

De motor van de Specialized Levo voelt heel erg natuurlijk aan

En ook al is dit een erg krachtige motor, toch vallen ons twee dingen op. Enerzijds is de motor behoorlijk stil: geen luidruchtig gezoem zoals op vele e-mtb’s, wel een discreet stille ondersteuning. Anderzijds voelt de motor van de Levo heel erg natuurlijk aan. Het aan/af-gevoel dat veel elektrische e-mtb’s kenmerkt, is op de Levo zo goed als afwezig. En ook al ben je je ten volle bewust dat je een flink pak extra pk’s onder de kont hebt, toch krijg je een heel erg natuurlijk gevoel. Je rijdt echt met een mountainbike. En met een 700Wh batterij moeten we ons op een rondje Mook – of zelfs meerdere rondjes – niet meteen zorgen maken over autonomie.

Ter hoogte van De Wolfsberg gaan we de Rijlaan over om het volgende deel van de route aan te vallen. Op gestrekte draf gaat het doorheen de Groesbeekse bossen en over de Mooksebaan om alweer een erg leuk stukje route onder die snelle wielen te jagen. Af en toe stoppen we even voor foto’s en een praatje met Peter Kraaijvanger, de media-verantwoordelijke binnen Specialized. Over de aanpasbare geometrie, bijvoorbeeld. Omdat Mook nu ook weer niet zo’n extreem terrein is, rijden we in de neutrale stand, met een balhoofdhoek van 64,5 graden. Het bottom bracket staat op 351 millimeter wat de chainstays met 441 millimeter op hun kortst zet, leuk voor de vele bochten. Het kost je echter weinig moeite – een paar boutjes en een soort flip chip – om die geometrie aan te passen. Een steilere balhoofdhoek (tussen 63 en 65,5 graden), kortere of langere chainstays, kortere of langere wielbasis, steilere of vlakkere zitbuishoek, bottom bracket hoger of lager… de Levo heeft zes verschillende geometrie-instellingen waarmee je op elk terrein en voor elke rijstijl een gepaste instelling kan vinden.

Niet echt langzaam maar wel zeker zitten we nu op het laatste deel van het parkoers. Het hoogteverschil is toegenomen wat ons in staat stelt ons alvast vertrouwd te maken met de daalcapaciteiten van de Levo. Zo meteen duiken we het bikepark in en dan is een beetje vertrouwen in afdalingen wel meegenomen. Wel, ook daarin kunnen we jullie gerust stellen, de Levo is stabiel als op rails. Specialized nam de kinematica van de Stumpjumper als uitgangspunt en paste die kinematica op basis daarvan aan, met inachtneming van het extra gewicht van motor en batterij. Dat betekent dat de demping progressiever verloopt en je ook bij lage snelheid voldoende demping krijgt. Het traject van het achterwiel is exact hetzelfde, al zit de achteras verder naar achteren ten opzichte van de vorige generatie Levo. De ratiocurve van de veerweg is veel progressiever. De anti-squat waarde werd groter om de goede trapeigenschappen te behouden. Dat maakt ook dat deze Levo niet zomaar van de wijs te brengen is in de afdaling. Een van de steilere afdalingen ligt bezaaid met gaten afkomstig van het remmen. Enfin, dat zag ik achteraf toch, de boterzachte demping en vering maken dat je er achteloos en zonder al te veel problemen of remmen gewoon overheen vliegt. Met 150 millimeter veerweg achteraan en 160 millimeter vooraan kan je heus wel wat bulten, gaten en putten verwerkt krijgen. De Levo krijgt achteraan een Fox X2-demper en vooraan een Fox 38-vork en met name die 38 millimeter brede vorkpoten zijn toch wel een stuk forser dan op de meeste andere trailbikes. Sram Code RSC-remmen met vier zuigers en potige 200 millimeter schijven zorgen ervoor dat je gegarandeerd tijdig stilstaat. 

Bikepark Mook

Op de blauwe route krijg je een afsplitsing. De minder ervaren bikers vervolgen gewoon hun weg, de meer ervaren bikers die wel op een extra adrenalinestoot uit zijn, kiezen de afslag richting bikepark. We manoeuvreren onze fietsen tussen het hek en staan op de top van een erg fraai uitziend bikepark met een rode en een zwarte lijn.

De Zandberg in Mook is een voormalige vuilnisbelt die tot 1963 in gebruik was als zandafgraving. Deze afgraving werd vervolgens gevuld met huisafval. De afgelopen jaren kreeg de natuur de vrije hand waardoor er van die voormalige vuilnisbelt niets meer te zien is. Het kostte wat jaren overtuigingskracht en geduld, maar wanneer in 2016 van start werd gegaan met de aanleg van nieuwe mountainbikeroutes in de buurt, greep een groep gepassioneerde trailrijders hun kans.

Na het gebruikelijke gedoe met regelgeving, beleid en procedures konden de graafmachines aanrukken en werden de schoppen van stal gehaald. Met een rode en zwarte lijn, die beide eindigen in een soort oefenterrein voor drops van verschillende hoogte, is het aanbod reeds uitermate fraai en amusant. Aan een derde – meer technische en uitdagende lijn – wordt volop gewerkt.

Nu ben ik niet meteen het meest fervente bikepark-ratje dat er rondcrosst. Grote sprongen over gaps en tables laat ik al eens snel aan mij voorbijgaan en voor een back- of frontflip ben je bij mij aan het verkeerde adres. Dus, bol ik aanvankelijk als eerste probeersel de rode lijn rustig naar beneden. Dat gaat goed, erg goed, heel amusant. En die krachtige motor brengt je zo weer boven. Dat kan dus sneller, veel sneller. Na een paar runs ontpopt de Specialized Levo Pro zich als een volleerd liefhebber van hoge snelheden, kombochten, opeenvolgingen van kunstmatig aangelegde bulten en pittige drops. En zelfs als niet-doorwinterde bikepark-rijder merk ik al snel dat de Levo erg stabiel is (en blijft in de lucht) en dat het extra gewicht van de bike helemaal niet in zijn nadeel speelt. Onze snelheid gaat recht evenredig met het vertrouwen de hoogte in, de sprongen gaan steeds verder, de hoogste drop wordt een eitje. Dit is puur kicken.

Conclusie

Zoals we in de intro stelden, is Mountainbikeroute Mook niet het meest geschikte terrein om de capaciteiten van de Specialized Levo Pro ten volle te benutten. Wat me wel duidelijk is, de nieuwe Levo is een hogesnelheidstrein die veel vertrouwen en stabiliteit koppelt aan een bijzonder levendig en speels stuurgedrag. Op de snelle en flowy trails van Mook word je op je wenken bediend door de krachtige motor die toch steeds erg natuurlijk blijft aanvoelen. De Levo is ideaal voor veeleisend en gevarieerd terrein waarbij de uitmuntende geometrie en doordachte kinematica een bijzonder fijne e-mtb opleveren. Komt erbij dat de Specialized Levo Pro met veel aandacht voor details knap is afgewerkt en dat de motor met een uitgebreid electronicasysteem talrijke extra mogelijkheden biedt. Net als zijn voorganger is ook deze Levo nog steeds een van de beste elektrische mountainbikes op de markt. Zonder de nood aan diepgaande wijzingen op vlak van motor en batterij zijn het met name de aanpassingen op vlak van geometrie, ophanging en frame die er opnieuw een revolutionaire bike van maken. De grip die je in alle omstandigheden krijgt, de pret, de algemene kwaliteit en rij-eigenschappen… het maakt van de Specialized Turbo Levo Pro een uitzonderlijke e-mtb. Over die 11499 euro die hij moet kosten, valt dan weer een ander boompje op te zetten.

Meer info via www.specialized.com

Onze presentatie van de nieuwe Specialized Turbo Levo Pro: www.vojomag.nl/nieuw-2021-specialized-levo-3-een-evolutie-die-amerikaans-aandoet