Eerste test | Merida One-Twenty: metamorfun

Techniek
23 August 2018 — Paul Humbert

Het verhaal van de Merida One-Twenty dateert niet van gisteren. Deze trailfiets verscheen in 2009 voor het eerst en Merida onthulde onlangs in het Duitse Ruhpolding de laatste nieuwe versie. Voortaan is de Merida One-Twenty niet langer een uit de kluiten gewassen crosscountryfiets, maar wel een fiets die in een nieuw segment mag ingedeeld worden, namelijk een segment waarbij het rendement even belangrijk is als de dosis fun die je aan zijn stuur beleeft.

Zoals de Engelse naam al aangeeft, beschikt de Merida One-Twenty achteraan over een veerweg van 120 millimeter. Gecombineerd met een voorvork van 130 millimeter en 29″-wielen, deed dit Merida beslissen om de fiets in de Trail-categorie onder te brengen. Wij verstaan onder deze categorie alle fietsen waarop je vele uren kan doorbrengen en waarmee je (bijna) alle terreinen en obstakels de baas kunt, maar ook fietsen die voor het nodige amusement zorgen. Hier is dan ook geen ruimte voor extremiteiten.

Merida heeft niet veel van het oude model behouden en deelt mee dat de mogelijkheden van het nieuwe model vertienvoudigd zijn, vooral dan bergaf.

Het eerste dat opvalt, is het design. Het contrast met de vorige generatie van de One-Twenty is groot en we merken duidelijk dat hij afstamt van de One-Sixty endurofiets. Met zijn strakke lijnen straalt de fiets een zekere stevigheid uit en visueel vinden we hem zeer geslaagd.

De carbon versie van het nieuwe One-Twenty frame is 400 gram lichter dan het vorige model; de aluminium versie is daarentegen iets zwaarder geworden. Na uitgebreide tests koos Merida voor een kortere, maar dikkere, liggende achtervork. Samen met de grotere lagers van de ophanging moet dit zorgen voor een stijver en betrouwbaarder geheel.

Banden met een breedte tot 2.35 passen moeiteloos in het frame en het gamma is uitgerust met wielen met een interne velgbreedte van 29 millimeter. Ook dat is een kleine revolutie die nog maar eens de nieuwe filosofie van Merida bij dit type fietsen benadrukt. Het frame is ontwikkeld voor een enkelvoudig kettingblad.

Ook de nodige beschermingen op de liggende achtervork en onder de schuine buis zijn aanwezig. De kabels lopen intern door het frame. Verder zien we Boost-naven opduiken en werd de achterste remklauw mooi geïntegreerd.

Voor de bouten koos men de Torx-standaard. En uiteraard is er plaats voor een bidon.

Voor de ophanging vertrouwt Merida op de floating link die we eerder dit jaar ook al tegenkwamen op de Merida One-Forty. Deze maakt volledig deel uit van de achterdriehoek van het frame en wordt dus niet rechtstreeks aan de voordriehoek bevestigd. Wanneer de vering ingedrukt wordt, trekt de swing arm (gevormd door de liggende achtervork) de demper naar beneden terwijl de bovenste link de demper naar beneden duwt. Volgens Merida zorgt deze dubbele actie ervoor dat de vering progressiever werkt, waardoor je het gevoel krijgt dat je over meer veerweg beschikt.

De achterdemper is van het Trunnion Mount-type die bovenaan door middel van kogellagers aan de link werd bevestigd.

De geometrie van de fiets werd gemoderniseerd. De liggende achtervork werd dus ingekort (met tien millimeter) en de balhoofdhoek bedraagt nu nog 67,3 graden (tegenover 69 graden voorheen). De reach op de medium bedraagt 435 millimeter.

Achter de naam Merida schuilt een van de grootste spelers in de fietsindustrie. Het merk biedt dan ook een groot gamma aan van de One-Twenty; acht in totaal. Twee modellen zijn volledig uit carbon, één model heeft een carbon voordriehoek en aluminium achterdriehoek en de overige vijf modellen zijn uit aluminium. De link is op het hele gamma uit aluminium. Op dit onderdeel is de gewichtswinst zeer minimaal moest men carbon gebruiken, maar op de eindafrekening daarentegen …

De Merida One-Twenty 2019 is verkrijgbaar in vier maten (S, M, L, XL) en er bestaat ook een 27,5″-versie van de drie goedkoopste modellen uit het gamma, al is deze laatste optie niet verkrijgbaar in de Benelux. 

De duurste modellen (9000 en 8000) zijn uitgerust met carbon wielen. Op de overige modellen zijn de wielen uit aluminium. Op de weegschaal wijst de naald 14,6 kilogram aan voor het aluminium instapmodel en 11,59 kilogram voor het carbon topmodel.

We zouden iets te ver moeten uitweiden om hier alle versies met hun verschillende montages op te sommen, maar weet dat het goedkoopste model 1599 euro kost en het duurste model 8999 euro. Van de acht modellen zijn er overigens maar drie verkrijgbaar in de Benelux: de aluminium Merida One-Twenty 800 (2899 euro), de Merida One-Twenty 6000 met een carbon voordriehoek (3699 euro) en een specifieke XT-versie.

Eerste test: Merida One-Twenty 6000 2019 

Foto copyright Paul Box

In Ruhpolding, op twee uur rijden van München, maken we voor het eerst kennis met de Merida One-Twenty 2019, het model met een carbon voordriehoek en aluminium achterdriehoek. Het testparkoers zelf noemen we oer-Duits, met vooral brede en voor dit type fiets oninteressante gravelwegen. Gelukkig zat er een mooie afdaling in zodat we toch al een beetje het karakter van deze One-Twenty mochten leren kennen.

Ons testmodel is uitgerust met een RockShox Revelation-vork, een Deluxe RL-achterdemper van hetzelfde merk, een KS Lev Integra-dropper post met een drop van 150 millimeter (vanaf de medium), een Sram GX 1×12-aandrijving, een Maxxis Minion DHR II-band vooraan en een Maxxis Forekaster-band achteraan. Om te remmen doet Merida een beroep op een instapmodel (MT-500) van Shimano met remschijven van 180 millimeter. Merida ontfermde zich zelf over de wielen en de stuurpost.

Bergop vinden we de zitpositie zeer geslaagd, maar we hebben de indruk dat we wat rendement missen. Nochtans hebben we geen last van een pompende achterdemper (zelfs niet in de open stand) en hebben we de indruk dat onze krachten toch goed worden overgebracht op de fiets. We hebben het gevoel dat we aan de grond kleven en blijven dan ook een beetje beduusd achter. Uiteindelijk moeten we niet ver zoeken naar de boosdoener. De Merida One-Twenty 6000 weegt bijna 14 kilogram en is ook nog eens gemonteerd met binnenbanden.

Foto copyright Paul Box

We vervolgen onze test en bergaf krijgen we een andere kant te zien van de Merida One-Twenty. We amuseren ons te pletter en de fiets schenkt ons het nodige vertrouwen. De veringen werken zeer gevoelig in het begin van de veerweg en we hebben nooit de indruk dat we de hele veerweg opgebruiken.

Wanneer we een opeenvolging van haarspeldbochten voor de wielen krijgen, kunnen we de fiets makkelijk door de bochten loodsen. Het is op die paden dat we zijn speelse kant ontdekken. Indien je zijn overgewicht buiten beschouwing laat, hoort hij inderdaad thuis bij de trailfietsen.

De volgende dag springen we op de Merida One-Twenty 8000, het model dat een trapje hoger staat in de rangorde (maar die zoals eerder al geschreven niet verkrijgbaar is in de Benelux). Dit model geniet van een volledig carbon frame, FSA Gradient LTD-wielen uit hetzelfde materiaaal en Sram Code-remmen. Ook de andere onderdelen zijn van een hoger niveau. Deze fiets klokt af op ongeveer 12 kilogram en we haasten ons naar de technische paden van de dag voordien.

Bergaf brengt dit model het er even goed vanaf, maar wanneer we op de pedalen trappen, komen we eindelijk vooruit! Onze twijfels zijn dan ook meteen verdwenen. Ondanks een naar ons gevoel foute keuze qua bepaalde onderdelen op de 6000, is Merida er wel in geslaagd om een fiets af te leveren die het potentieel heeft om uit te blinken in het trail-segment. Maar voor een bedrag van 3699 euro (Merida One-Twenty 6000) vinden we deze foute keuzes wel jammer. Een uitgebreidere test dringt zich dan ook op om een beter zicht te hebben op de prijs-kwaliteitverhouding.

Meer info op www.merida.nl

Onze test van de Merida One-Forty: www.vojomag.nl/test-merida-one-forty-800-kan-meer-dan-doet-vermoeden