Test | Kona LBF: wanneer de grenzen tussen een gravelbike en hardtail mountainbike vervagen

Volgens Kona is de LBF (Legend of Big Fork) vernoemd naar de beroemde ‘Bigfoot’ en is de fiets ontstaan ​​in de bossen en vergeten paden van de Pacific Northwest, een gebied zo uitgestrekt dat het een groot deel van West-Europa zou kunnen omvatten. Het DNA van de fiets ligt duidelijk in het mountainbiken, niet in het gravelbiken, zoals blijkt uit de promotievideo van het merk. Daarin raast een rijder in het noordwesten van de VS over een singletrack door een donker bos en voert hij talloze stunts uit op de LBF.

Toen de fiets op de redactie aankwam, riep hij meteen de nodige reacties op … en we wisten niet meteen wat we ermee moesten doen. We waren verrast door de hybride, met zijn prachtige old-school frame, zijn crosscountry RockShox SID-vork en een van de breedste Ritchey-racesturen die we ooit hadden gezien. Maar voor wie was hij bedoeld? Waarvoor zouden we hem gebruiken? We probeerden deze vragen te beantwoorden door een paar dagen op deze kameleonachtige fiets te rijden en er een bikepackingtrip mee te maken.

Frame

De LBF behoudt de intrinsieke schoonheid van een stalen frame. Hij is gemaakt van dunne Reynolds 521-buizen, identiek aan die van de Kona Unit X of de Sutra; buizen met variabele wanddikte die de legende van deze stalen Kona-fietsen hebben gesmeed, die bekendstaan ​​om hun comfort en ‘levendigheid’.

We waarderen ook de eenvoud van de montage met de externe kabelmantels, wat zorgt voor een gemakkelijk onderhoud. De afwerking is prachtig en tijdloos. De TIG-lassen zijn discreet en de lak lijkt zeer duurzaam.

We waarderen ook de aandacht voor detail in het ontwerp, zoals het metalen embleem op de balhoofdbuis. Het voelt aan als een frame dat gemaakt is om lang mee te gaan, en dat is echt een genot.

De verschuifbare achterpat maakt een singlespeed setup of een Rohloff-naafsysteem mogelijk: liefhebbers van deze Duitse naaf zullen dit waarderen. Het stelt je ook in staat om de lengte van de achtervork aan te passen aan je voorkeuren en bandenconfiguratie (een speelsere wegligging met een kortere achtervork of een stabielere rit met een langere achtervork; meer of minder ruimte tussen de achtervork en de band, enz.). Het is echter jammer dat de liggende achtervork aan de zijde van de ketting geen bescherming heeft en deze apart moet worden gemonteerd.

In tegenstelling tot de Unit X of de Sutra, die een vaste stalen voorvork hebben, gebruikt de LBF een RockShox SID Select-vork met 100 mm veerweg. Dit maakt hem geschikt voor veel meer dan alleen gravelwegen, ook al onderscheidt het racestuur hem van een klassieke mountainbike. Onconventioneel, zoals we al zeiden!

Geometrie

Opgelet, het simpelweg monteren van een racestuur op een mountainbike maakt er niet automatisch een gravelbike van. Veel merken hebben deze aanpak geprobeerd zonder de geometrie van hun mountainbikeframes aan te passen, en de resultaten waren niet altijd even succesvol. Op papier is het zeker mogelijk. In de praktijk kun je echter al snel in een te rechte positie terechtkomen wanneer je de remgrepen vastpakt, en veel te laag wanneer je je handen in de beugels plaatst. De fiets wordt oncomfortabel, zelfs gevaarlijk in bepaalde situaties.

Geconfronteerd met deze vaststelling, heeft Kona niet zomaar een krom stuur op een van hun frames geplaatst, maar tijd besteed aan het ontwerpen van een geometrie die draait om een ​​breed racestuur met een beperkte drop, ontworpen door Ritchey.

De lengte van de bovenbuis (607 mm in maat L) is korter dan die van de meeste moderne mountainbikes, inclusief zijn grotere broer, de Kona Unit. De reach is daardoor vrij beperkt: 430 mm. Dit was een bewuste keuze om een ​​minder belastende rijpositie te bieden bij het bedienen van de SRAM Apex-shifters. Er werd ook een korte stuurpen gemonteerd om deze ontwerpfilosofie aan te vullen.

De aanzienlijke vorkhoogte van 660 mm verhoogt de cockpit: je hebt een veel rechtere houding dan normaal wanneer je je handen op het stuur plaatst. Dit ergonomische ontwerp zou uitstekend comfort moeten bieden voor lange ritten. En wanneer je de beugels vastpakt, zul je niet overmatig voorovergebogen zitten, een veelvoorkomend probleem bij gravelbikes.

De relatief vlakke balhoofdhoek van 67° onderscheidt hem van andere gravelbikes en is vergelijkbaar met trail-mountainbikes, net als de steile zitbuishoek van 75°. Kortom, zeer moderne afmetingen.

Het frame biedt plaats aan een grote fietstas en twee bidons op de onderbuis. Met een 440 mm lange achtervork die dankzij de verstelbare achtervorkuiteinden tot 456 mm verlengd kan worden, heeft de Kona LBF een lange wielbasis (1176 mm), wat zorgt voor een goede stabiliteit. Gezien de afmetingen en de relatief korte reach, zou deze Kona uiteindelijk ook een goede keuze kunnen zijn voor vrouwen.

Onderdelen en versies

De Kona LBF is niet bepaald goedkoop, want hij staat in de catalogus vermeld voor € 3999 (slechts één uitvoering beschikbaar en geen los frame, wat jammer is). En hoewel de onderdelen degelijk zijn, kan hij niet echt als high-end worden beschouwd. Is dit de prijs voor originaliteit? Laten we dat eens nader bekijken:

Om de fiets tot stilstand te brengen, greep Kona naar de onderdelencatalogus van SRAM om een ​​hybride systeem te creëren, waarbij Apex gravel/racefietsremhendels werden gecombineerd met de ietwat verouderde G2 4-zuiger mountainbike-remklauwen. De 180 mm SRAM HS2-remschijven zijn duidelijk op mountainbiken gericht en bieden de grootste remkracht in het SRAM-assortiment.

De Race Face ARC27-velgen zijn 27 mm breed en gemonteerd op eenvoudige maar beproefde Formula-naven. De wielen hebben 32 spaken. Kortom, dit zijn mountainbikewielen, en hetzelfde geldt voor de 2.4 inch Maxxis Dissector-band aan de voorzijde en de Forekaster-achterband. Deze banden zijn uitstekend op all-mountainbikes, maar hoe zullen ze presteren op deze Kona, die duidelijk is ontworpen voor gravel?

Voor de aandrijving werden componenten gecombineerd die specifiek zijn voor zowel mountainbikes als gravelbikes. Ze komen uit de SRAM-collectie: Apex-shifters, X1-crankstel (32 tanden), Apex-derailleur en een 12-speed GX-cassette (10-52). De Dub-trapas met schroefdraad biedt meer duurzaamheid en is eenvoudiger in gebruik dan een Pressfit-trapas.

De Kona LBF is uitgerust met een TranzX Dropper-zadelpen met 170 mm veerweg, wat zeer gewaardeerd wordt vanwege de veiligheid en het comfort dat deze biedt tijdens afdalingen en bij het nemen van obstakels. De bediening bevindt zich op het afgeronde deel van het stuur, wat begrijpelijk is, maar in bepaalde rijposities onhandig kan zijn voor de linkerhand.

Het meest opvallende kenmerk van de fiets is het Ritchey Beacon XL BB-stuur met een flare van 36°. De ergonomie ervan viel ons op door de drie verschillende stuurposities. De royale breedte van 52 cm, die in eerste instantie misschien wat verrassend is, biedt ongeëvenaarde stabiliteit en maakt het mogelijk om langere fietstassen te monteren, een belangrijke overweging voor lange meerdaagse tochten. Het is jammer dat er geen balhoofdstop is: de stuurbochten kunnen daardoor onbedoeld tegen de bovenbuis van het frame botsen.

Kona LBF: de terreintest

Dit is de eerste keer dat ik me zo rechtop voel zitten op een fiets met racestuur. De sensaties zijn duidelijk heel anders dan op een klassieke gravelbike, en ik kan meteen de drie mogelijke posities van dit type stuur volledig benutten. Maar dan zonder de nadelen, zoals nekpijn bij langdurig in de racepositie zitten. Voor lange afstanden, waarbij efficiëntie of snelheid geen prioriteit hebben, is het duidelijk een verstandige keuze.

De veel hogere zitpositie, het stalen frame, de wielbasis, de lage trapas en de brede banden geven de LBF veel stabiliteit. Het is een fiets die vertrouwen wekt op ruw terrein, en je krijgt een prettig gevoel van veiligheid in het zadel. Je rijdt ontspannen, zelfs als het er ruig aan toe gaat.

Is een racestuur echt zo handig op dit soort terrein? Jazeker, omdat het verschillende handposities biedt, wat vaak prettig is tijdens lange ritten. Maar als je hem probeert te gebruiken als een mountainbike, merk je al snel dat je de controle verliest. Een van onze testers, de auteur van dit artikel, bezit ook een Kona Unit X met een recht stuur, waarmee hij afgelopen zomer een tocht van 4000 km door de Alpen heeft gemaakt. Daarom leek het ons nuttig om je een korte vergelijking te geven, die je onder dit artikel vindt.

Maar laten we het voorlopig bij de LBF houden! Qua comfort filtert het stalen frame trillingen bewonderenswaardig goed, en de LBF presteerde uitstekend op terrein waar gravelbikes niet mee overweg konden. Zijn actieterrein is groter, dat is een feit. De voorvork is een pluspunt voor het comfort, maar aangezien het de basisversie van de SID betreft, is de hydraulica een beetje verouderd en de veerweg snel opgebruikt tijdens afdalingen, wat het enthousiasme van de meest avontuurlijke rijders enigszins zal temperen.

Zodra je een pad ziet, word je verleid om het te volgen. Op stukken met wortels of grote stenen kun je vertrouwen op de capaciteiten van de LBF. De Kona is leuk om mee te rijden en komt het beste tot zijn recht wanneer je met hoge snelheid door bochten scheurt. De vierzuigerremmen leveren de nodige remkracht om een ​​trail aan te pakken. En ze brengen de fiets zonder problemen tot stilstand, zelfs met bagage.

Je wilt er harder mee rijden, maar het gebogen stuur tempert je enthousiasme wanneer de hellingshoek van een afdaling toeneemt. Een mountainbike-cockpit met een recht stuur is altijd effectiever als het gaat om remmen en het controleren van je traject – een subjectief standpunt, overigens, van testers die allemaal in hart en nieren mountainbikers zijn …

En hoe zit het met het rendement, vraag je je misschien af? Hoewel dat niet de belangrijkste factor is bij dit type fiets, verwachten we van een gravelbike wel dat we in een redelijk tempo vooruit kunnen komen. En hier worden de prestaties duidelijk belemmerd door de wielen en banden. De banden zijn prima op mountainbikepaden, maar vormen een echte belemmering op vlakker terrein … en dat is nu juist waar de Kona LBF voor ontworpen is, zeker als je een trektocht overweegt.

De wielen geven een robuuste indruk. Maar ze zijn ongelooflijk stijf, en wat een inertie! Om daarvan overtuigd te raken, hebben we ze getest met de wielen van onze Kona Unit X, die we deze zomer gebruikten voor onze doortocht van de Alpen (Schwalbe Smart Sam-banden en Newmen-wielen met platte spaken). De rijeigenschappen waren compleet anders: de LBF kreeg een snelheid die hij eerder miste. Lichtere, sneller rollende banden passen duidelijk beter bij de Kona LBF, die daardoor evenwichtiger aanvoelt.

Verdict

De Kona LBF is niet zomaar een klassieke mountainbike met racestuur: de ingenieurs van het Canadese merk durfden een unieke geometrie te ontwerpen. Het is wellicht de meest veelzijdige fiets met racestuur die momenteel verkrijgbaar is. De geometrie is goed doordacht, de fiets is leuk, geeft vertrouwen en is zeer comfortabel. Het is een waar rijplezier en het racestuur biedt een verscheidenheid aan posities die duidelijk zeer aantrekkelijk zijn tijdens lange ritten. Het zorgt ook voor verschillende rijervaringen, hoewel die niet altijd even efficiënt of rationeel te verklaren zijn. Het concept wordt echter gehinderd door de keuze van bepaalde componenten. De wielen missen een duidelijke responsiviteit en verhogen het gewicht van de fiets aanzienlijk (14,80 kg). In de wereld van carbon mountainbikes volgepropt met elektronica, brengt de Kona LBF een verademing. En dat is een welkome verandering! De fiets is aantrekkelijk, ook al is hij niet perfect. Een kleine prijsverlaging en een meer doordachte keuze van banden en wielen zouden hem nog aantrekkelijker maken.

Meer info via https://en-eu.konaworld.com/products/lbf

Kona LBF vs Kona Unit X bij het bikepacken

Onze redacteur Pierre Pauquay heeft een Kona Unit X als persoonlijke fiets. Dit was dan ook een uitstekende gelegenheid om deze te vergelijken met de LBF, om de specifieke kenmerken van beide fietsen volledig te begrijpen en ook om het werkelijke nut (of juist niet) van het racestuur te beoordelen.

De Kona Unit X is de allround mountainbike van het legendarische Canadese merk. Hij werd in 2020 aan het gamma toegevoegd en heeft avonturiers al zes jaar lang in vervoering gebracht. De Kona LBF is gloednieuw (modeljaar 2026) en moet zich nog bewijzen.

Met een vrij klassieke geometrie, een balhoofdhoek van 68° en een zitbuishoek van 75°, is deze fiets met een lange wielbasis van 1173 mm en een reach van 475 mm in maat L allesbehalve verouderd.

Pierre legt uit: “Ik ben bijzonder enthousiast over de Kona Unit X, omdat ik altijd al een zwak heb gehad voor deze eenvoudige en betaalbare stalen mountainbike. Ik koos deze Kona voor een lange reis van drie maanden. Voor deze tocht dwars door de Alpen kocht ik hem als kaal frame en heb hem naar eigen wens uitgerust. Goed bepakt voor de oversteek van de Alpen, van Menton aan de Middellandse Zee naar Triëst aan de Adriatische Zee, heeft hij me gedurende die 4000 kilometer geen moment in de steek gelaten.”

De Unit X bleek opmerkelijk comfortabel, dankzij de dempende eigenschappen van het stalen frame en de 2.4 inch banden. Hij beschikt over talrijke bevestigingspunten, waaronder drie bidonhouders op het frame, bagagedragers en oogjes op elke vorkpoot. De Unit X biedt ook ruimte aan bredere banden, tot 2.6 inch. Wat betreft de LBF, nodigen we je uit om de review direct boven deze vergelijking te lezen.

Kona LBF vs Unit X: de terreintest

Op de trails is de Unit X zeer comfortabel en stabiel: de flexibele staande achtervork van Reynolds 520-staal doet zijn werk perfect. De fiets bleek bijzonder levendig en wendbaar in bochten dankzij de vaste voorvork, die zeer responsief is maar toch trillingen effectief filtert. Hij volgt de lijn prachtig en is ongelooflijk stabiel.

“De Unit X klimt ook goed, en steigert niet dankzij de hoogte van de vaste voorvork. Kona heeft hem in de collectie gehouden omdat mensen hem om al deze objectieve redenen waarderen en hem als een tijdloos cult-object koesteren. Het is een levensstijl op zich”, legt Pierre uit.

De eigenschappen van de LBF zijn vergelijkbaar met de rijeigenschappen van de Unit X, maar hij neemt obstakels vlotter dankzij de voorvering en de verstelbare zadelpen. De fiets is ook speelser door de kortere reach (afstand van het midden van de balhoofdbuis tot de virtueel verticale zadelbuis): de Kona-spirit is behouden gebleven.

Maar de LBF is zwaarder om bergop te duwen en je moet echt flink doortrappen om een ​​goed tempo op de trails aan te houden. De Unit X presteert in dit opzicht daarentegen verrassend goed.

Wat ze gemeen hebben

Beide fietsen hebben stalen frames, een van de beste keuzes voor lange meerdaagse tochten. Het comfort van Reynolds-buizen is onmiskenbaar en de betrouwbaarheid ervan is bewezen. De brede voorste driehoeken van de frames maken het mogelijk om fietstassen te bevestigen. In dit opzicht is er echter een nieuwkomer in de Kona-catalogus verschenen, de Unity, die een enorme ruimte tussen de buizen biedt. De Unit X en de LBF hebben dezelfde bevestigingspunten. Beide zijn voorzien van oogjes voor het bevestigen van een bagagedrager: een echt voordeel voor reizigers die wekenlang op pad gaan met hun fiets volgeladen met fietstassen.

De verschillen

De LBF is uitgerust met een SID-vork met 100 mm veerweg: het voordeel hiervan is duidelijk merkbaar op ruw terrein. Maar op biljartvlakke wegen en gravelpaden is de Unit X veel sneller dan de LBF: hij profiteert van de verrassende elasticiteit van zijn stalen vork, die oneffenheden in het terrein gladstrijkt en tegelijkertijd een puur gevoel met de ondergrond behoudt. En bovenal is het tijdens fietsvakanties veel gemakkelijker om twee Ortlieb-fietstassen aan deze vork te bevestigen dankzij de oogjes, die de LBF niet heeft.

Bij bikepacking kan een verstelbare zadelpen handig zijn op bepaalde technische stukken. Maar het hangt natuurlijk allemaal af van het terrein dat je tegenkomt. “Doordat mijn fiets volgeladen was, kon ik de hooggelegen trails die ik normaal voor Vojo in de Alpen rijd, niet in de planning opnemen. Voor deze lange tocht heb ik bewust gekozen voor binnenwegen en verharde wegen: een geveerde zadelpen was niet essentieel. En als je een zadeltas gebruikt, is een verstelbare zadelpen helemaal overbodig”, voegt Pierre eraan toe.

Op het platte stuur van de Kona Unit X werden mijn handen gevoelloos na lange uren in het zadel. In dat opzicht biedt het stuur van de LBF meer mogelijkheden voor de handpositie. Het brede stuur van de Ritchey biedt voldoende ruimte voor een lange tas, iets wat een traditioneel gravelstuur niet kan bieden.

De prijs

Voor liefhebbers die een fiets op maat willen bouwen, is de Kona Unit X verkrijgbaar als frameset voor € 790, wat gezien de kwaliteit een uitstekende keuze is. De twee andere modellen, geprijsd op € 1499 en € 1799, mogen ook niet over het hoofd worden gezien, zelfs als hun SRAM NX- en Shimano Deore-onderdelen vrij eenvoudig zijn.

Hoewel de LBF over alle benodigde functies beschikt, hangt er een flink prijskaartje aan van € 3990: oordeel zelf.

Conclusie

Na de opkomst van gravel is de Kona LBF een modernere evolutie van de Kona Unit X. De geometrie verschilt enigszins en is het meest geschikt voor een racestuur. De fiets voldoet aan diverse eisen en komt dichter bij de essentie van het gravelen, terwijl hij tegelijkertijd zeer veelzijdig blijft. Een bikepacker zal blij zijn met een betrouwbaar frame met een degelijke geometrie dat de tand des tijds zal doorstaan. Dankzij de RockShox SID-vork en de verstelbare zadelpen zullen ze niet aarzelen om buiten de gebaande paden te treden. Ook de vele verstelmogelijkheden van het stuur zullen ze waarderen. De LBF is op gravelpaden niet sneller dan de Unit X, integendeel zelfs. De Unit X is juist zeer efficiënt voor bikepacking. Voor fietsvakanties zou de Unit X uiteindelijk de grootste concurrent van de LBF kunnen zijn. Je onttroont een legende niet zomaar …