Dossier | Wat is een gravelbike? We zoeken een antwoord aan de hand van zes tests!

Dossiers Techniek
19 November 2018 — Olivier Béart
Dat gravelbiken hot is de laatste tijd hoeven we niet meer te vertellen, vooral over de grote plas waar de kiemen liggen van deze nieuwe tak van de wielersport! Ook bij ons duiken er steeds meer evenementen op en de merken pakken in hun catalogus meer en meer uit met echte gravelbikes. Maar wat moeten we ons bij dit laatste nu eigenlijk voorstellen? Gaat het simpelweg om racefietsen met dikkere banden? Of lijken ze meer op onze mountainbikes, maar dan zonder de veringen? Zijn het misschien kopies van onze crossfietsen? Of niets van dit alles? Omdat we het antwoord schuldig moesten blijven, hebben we een jaar lang de kans gegrepen om verschillende fietsen te testen en te kijken of we überhaupt wel een definitie kunnen plakken op een gravelfiets.

 

Chiru Divider: gravel zonder limieten

Het verhaal van de Chiru Divider is nauw verbonden met dat van zijn ontwikkelaar Pierre-Arnaud Le Magnan, die in 2017 de beste was in de French Divide (vandaar de naam). Het resultaat is een atypische titanium fiets die het midden houdt tussen een gravelbike en een mountainbike. Comfort en betrouwbaarheid staan hoog in zijn vaandel om de moeilijkste beproevingen te kunnen doorstaan.

Pierre-Arnaud Le Magnan is een Fransman die woonachtig is in Azië, waar hij invoerder is van enkele Franse en Europese merken. Daarnaast heeft hij ook een eigen fietsenmerk, Chiru, dat mikt op de uithoudingsspecialisten.

Le Magnan ontwikkelde een fiets die volgens hem ideaal is voor non-stop wedstrijden van 2000 kilometer of meer. Een vereiste was dat je ook een minimum aan bagage moest kunnen meenemen. Het werd dan ook een pittige denkoefening om de juiste balans te vinden tussen comfort, prestaties, betrouwbaarheid en het kunnen torsen van het extra gewicht van de bagage.

Al snel viel de keuze op titanium. Vooral voor het comfort, maar ook voor het gewicht en de betrouwbaarheid. De buizen hebben geen klassieke vormen en elke bocht in het frame heeft een functie. Vooraan vergroot de bocht in de bovenbuis de beschikbare ruimte in het frame zodat er een frametas en drinkbushouder gemonteerd kunnen worden.

De fijne staande achtervork werd bewust zo laag mogelijk aan de zitbuis bevestigd. Dit om beter te kunnen vervormen en zo extra comfort toe te voegen aan de fiets die geen veringen heeft. Om diezelfde redenen heeft de zadelpen slechts een diameter van 27,2 millimeter. In het frame passen bijna alle denkbare wielmaten en banden, of het nu gaat om exemplaren voor de weg of voor de mountainbike (29” of 27,5 Plus). Onze testfiets was uitgerust met 29”-wielen en mountainbikebanden met een lage rolweerstand (Continental Race King 2.2).

De geometrie doet met een vrij lange bovenbuis, een korte stuurpen, een liggende achtervork van 445 millimeter en een balhoofdhoek van 69 graden sterk denken aan die van een mountainbike. Voor de voorvork heb je de keuze uit een vast exemplaar of een exemplaar met 100 millimeter veerweg. We hebben het zelf niet uitgeprobeerd, maar volgens zijn bezieler kan je op de Chiru Divider zelfs een voorvork met 120 of 130 millimeter veerweg monteren.

Chiru opteerde voor een Pinion-versnellingsbak voor een optimale betrouwbaarheid tijdens ultrawedstrijden. Net zoals bij een Rohloff-naaf dien je ook bij de Pinion even in te houden wanneer je schakelt. De Gates-riem moet de fiets zo onderhoudsvriendelijk mogelijk houden. Handig wanneer je na 15 à 20 uur in het zadel enkel nog maar aan slapen kunt denken.

Door zijn connecties in Azië kan Pierre-Arnaud Le Magnan er titanium frames op maat laten maken bij één van de meest bekende specialisten uit de regio. De andere onderdelen – behalve de remmen – komen van CEC, het onderdelenmerk van Chiru. Het stuur en de zadelpen maken gebruik van Dyneema-vezels (wit) die de goede eigenschap bezitten dat ze beter kunnen vervormen dan klassieke vezels. Ook hier was een van de belangrijkste voorwaarden dat de trillingen goed geabsorbeerd moesten worden. Er bestaan meerdere configuraties van de fiets (een plat stuur, een opzetstuur, een racestuur, de Jones H-bar, …). De fiets zoals wij hem getest hebben, kost 5528 euro en een los frame met de Pinion-versnellingsbak 3374 euro.

Chiru Divider: de terreintest

Het plat stuur op de Chiru Divider doet meteen denken aan een mountainbikestuur. We zitten vrij rechtop en dat voelt heel comfortabel aan. De Divider is dan ook de geboren gezel voor lange afstanden. Leuk is dat hij niets heeft van een diesel wanneer je een sprintje wilt trekken, wat ook deels te danken is aan de zeer lichte carbon CEC-wielen.

Al snel vliegen we tegen 35 à 40 km/u over de brede landwegen, zonder dat we ons moeten forceren. En die snelheid kunnen we ook vlot aanhouden. Stel je voor dat je hier nog een triatlonstuurtje op monteert; dan moet het geweldig goed vooruitgaan! Het frame absorbeert de trillingen zeer goed en de trillingen die niet door het frame worden opgevangen, worden dat wel door de zadelpen, waardoor de berijder minder snel vermoeid geraakt. Pierre-Arnaud Le Magnan weet duidelijk waarmee hij bezig is.

De Pinion-versnellingsbak werkte vlotter dan we op voorhand dachten. Het geheel werkt heel stil en is zo rustgevend en aangenaam dat je er uren mee zou kunnen rondrijden. Het grote nadeel van dit systeem merk je pas wanneer je moet schakelen. Dan moet je even de druk op de pedalen verlichten. In een xc-wedstrijd zou je daardoor kostbare seconden verliezen, maar in een ultrawedstrijd is dit minder van tel.

We verlaten de brede veldwegen en duiken het bos in voor onze portie singletracks. De vlakke paden slingeren tussen de bomen en de Divider stuurt soepel door de bochten. Ook jumpen over obstakels is geen probleem. Wij hadden de Divider wel niet volgehangen met tassen allerhande; met bagage wordt dit laatste ongetwijfeld een ander verhaal.

Wanneer we ons wagen aan de enduropaden van de streek, botsen we logischerwijs op de limieten van de Chiru. De balhoofdhoek van 69 graden schenkt voldoende vertrouwen, maar het feit dat hij niet is uitgerust met een verende voorvork is hier een nadeel. Zelfs met een verende voorvork weten we niet of hij hier met de beste hardtails zou kunnen wedijveren. Ook dat is best logisch, want de geometrie van de fiets is zoals eerder al gezegd bedoeld om comfortabel uren aan een stuk in het zadel te kunnen doorbrengen.

Op technische beklimmingen werden we aangenaam verrast door de Chiru Divider. De grip is uitstekend, met dank aan de relatief lange liggende achtervork en het frame met een goed gedoseerd flex. Ook op paden vol stenen blijft de voorkant goed op de ondergrond kleven.

Verdict

De Chiru Divider heeft veel weg van een mountainbike en is een echte avonturier. Op niet al te moeilijke paden gaat hij er als een speer vandoor en op kleine schokken voelt hij verbluffend comfortabel aan. In dat geval benadert hij zelfs het comfort van een xc-full suspension. Hij lijkt in de verste verte niet op een racefiets, maar ook op asfalt houdt hij de snelheid er goed in. Hij doet het niet slecht wanneer het wat technischer wordt en is de perfecte gezel om de wereld te ontdekken.

Meer info op www.chirubikes.com

Op de volgende pagina lees je onze test van de Ritchey Outback>>